James Inhofe.

Εντούτοις, ένας Αμερικανός Γερουσιαστής και πρόεδρος της επιτροπής της Συγκλήτου για το περιβάλλον, ο James Inhofe, ανέφερε ότι έχει αμφιβολίες για το αν έρχεται μια κλιματική αλλαγή λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης από την άνοδο των αερίων του θερμοκηπίου".

"Πείθομαι όλο και περισσότερο, καθώς περνά ο καιρός και μελετάμε τις έρευνες, ότι η παγκόσμια θέρμανση είναι η μεγαλύτερη φάρσα που έχει γίνει εις βάρος του αμερικανικού λαού και του κόσμου ολόκληρου", συνέχισε ο James Inhofe.

Οι διοργανωτές της διάσκεψης στο Μιλάνο θεωρούσαν ότι θα γινόταν εκεί η τελική επικύρωση του πρωτοκόλλου του Κιότο του 1997, σχετικά με τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου.

Αλλά τις τελευταίες ημέρες, η Ρωσία - η υποστήριξη της οποίας είναι ζωτικής σημασίας για την επικύρωση του Κιότο μετά την άρνηση των ΗΠΑ να επικυρώσει τη συμφωνία - ανέφερε ότι το ξανασκέφτεται αν θα επικυρώσει τη συνθήκη.

Αν η Μόσχα δεν αλλάξει γνώμη, η διεθνής συμφωνία είναι ουσιαστικά νεκρή. Η ΕΕ, εξάλλου, ο βασικός υποστηρικτής του πρωτοκόλλου, παραδέχεται ότι μόνο η Βρετανία και η Σουηδία έχουν ανταποκριθεί στις επιταγές της συμφωνίες.


Στη διάρκεια της ένατης ετήσιας συνάντησης των υποστηρικτών του Πρωτοκόλλου του Κιότο, οι επιστήμονες προειδοποίησαν και πάλι για την αυξανόμενο επίδραση της παγκόσμιας θέρμανσης στην ανθρωπότητα.

Οι χώρες που έχουν υπογράψει το Πρωτόκολλο κατά του φαινομένου του θερμοκηπίου συμφώνησαν στο Μιλάνο σε νέους όρους για την εφαρμογή του, αν και η ΕΕ παραδέχεται ότι αδυνατεί να την εφαρμόσει, και μια εναλλακτική λύση έχει αρχίσει κερδίζει έδαφος.

Ο ανώτερος αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών Klaus Toepfer δήλωσε ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια πραγματικότητα που θα οδηγήσει όλο και περισσότερο σε συμφορές, καταστροφές και οικονομική καταστροφή.

Οι φυσικές καταστροφές, που προκαλούνται συνήθως από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, κόστισαν περισσότερο από 60 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο για το 2003, όπως ειπώθηκε στη διεθνή διάσκεψη του Μιλάνου από μια αντασφαλιστική Γερμανική εταιρεία.

Τα νέα μέτρα που συμφωνήθηκαν αφορούν την επέκταση των δασωμένων εκτάσεων για την απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα, ενώ η εναλλακτική λύση προβλέπει τον καθορισμό κοινού κατά κεφαλή ορίου για την εκπομπή διοξειδίου.

Το πρωτόκολλο προβλέπει ότι έως το 2010 οι εκπομπές των έξι αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να μειωθούν κατά 5,2%, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.

Οι εκπρόσωποι που συμμετέχουν στη συνάντηση συμφώνησαν στο πώς οι κυβερνήσεις τους μπορούν να πετύχουν τους στόχους του πρωτοκόλλου μέσω αναδασώσεων και προστασίας των υπαρχόντων δασών.

Τα δέντρα απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας, του βασικότερου αερίου του θερμοκηπίου, λειτουργώντας έτσι ως απορροφητήρες άνθρακα. Όμως, υπήρξε διαφωνία στο κατά πόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αναδασώσεις δέντρα, που έχουν τροποποιηθεί γενετικά ώστε να δεσμεύουν περισσότερο διοξείδιο.

Ομόφωνα δεκτή θέση δεν υπήρξε, και οι σύνεδροι αποφάσισαν τελικά ότι κάθε χώρα θα μπορεί να αποφασίζει μόνη της για το θέμα.

Στη διάσκεψη αναφέρθηκαν από ειδικούς ότι τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής γίνονταν ήδη αισθητά.

"Η αλλαγή του κλίματος έχει ήδη προκαλέσει πολλές ζημιές στην ανθρωπότητα, ειδικά στα αναπτυσσόμενα κράτη", είπε ο κύριος εκπρόσωπος της Κίνας, Liu Jiang.

Ομοίως στο ίδιο κλίμα, ο αξιωματούχος των Η.Ε. Toepfer ανέφερε ότι η αλλαγή του κλίματος δεν είναι μια πρόγνωση, είναι μια πραγματικότητα που έχει και θα φέρει ολοένα και περισσότερα βάσανα στους ανθρώπους καθώς και οικονομικές καταστροφές".

Ο Γενικός Γραμματέας των Η.Ε Κόφη Αννάν μίλησε για την αυξανόμενη συχνότητα των ακραίων καιρικών γεγονότων τα τελευταία χρόνια. "Υπάρχει μια ολοένα και περισσότερη ανησυχία ότι αυτή η τάση είναι πιθανόν να συνεχιστεί", είπε.

Στη διάσκεψη εμφανίστηκαν μερικά από τα συμπεράσματα από την αντασφαλιστική εταιρεία, Munich Re, η οποία υπολόγισε το κόστος των παγκόσμιων φυσικών καταστροφών.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ευρώπη το καλοκαίρι ήταν το μεγαλύτερο γεγονός αυτή τη χρονιά - και οι ζημιές κοστολογήθηκαν περισσότερο από 10 δισ. δολάρια μόνο στη γεωργία ενώ πέθαναν περίπου 20.000 άνθρωποι.

Εντούτοις, μερικοί δεν έχουν πειστεί για τα πορίσματα που αναφέρονται στις διασκέψεις όπως του Κιότο.

Αλλά ολοένα και περισσότερες χώρες στρέφονται προς μια εναλλακτική λύση, την οποία υποστηρίζουν και οι επιστήμονες. Η λύση αυτή έχει τίτλο, "Περιορισμός και Σύγκλιση" (C&C, Contraction & Convergence), κι έχει ορίζοντα εφαρμογής έως το 2050, αντί έως το 2012 όπως το Κιότο.

Περιλαμβάνει τον καθορισμό ενός ορίου για την κατά κεφαλή εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου, το οποίο πρέπει να ισχύσει έως το 2050.

Ο όρος περιορισμός αναφέρεται στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Θα πρέπει να υπάρξει δε δραστική μείωση, ώστε η συγκέντρωση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου να πέσει κάτω από τα 450 μέρη ανά εκατομμύριο.

Ο όρος σύγκλιση σημαίνει ότι όλες οι χώρες που αποδέχονται το μέτρο θα πρέπει να έχουν την ίδια κατά κεφαλή εκπομπή έως το 2050 -σήμερα, η κατά κεφαλή εκπομπή των ΗΠΑ είναι 25 φορές μεγαλύτερη από της Ινδίας.

Η ιδέα του C&C δεν είναι νέα, πρόσφατα όμως έχει κερδίσει την υποστήριξη φορέων όπως η Βασιλική Επιτροπή Περιβαλλοντικής Ρύπανσης της Βρετανίας, το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την Παγκόσμια Αλλαγή της Γερμανίας.

Ο Γερμανός εκπρόσωπος στη συνάντηση δήλωσε ότι η κυβέρνησή του εξετάζει το σχέδιο πολύ σοβαρά.

Τα βασικά πλεονεκτήματα του C&C σε σχέση με το Κιότο, είναι ότι βασίζεται στην επιστήμη αντί στην πολιτική, απαλλάσσει τις κυβερνήσεις από τον γραφειοκρατικό λαβύρινθο, θέτει πιο μακροπρόθεσμους στόχους και μπορεί να εφαρμοστεί με μικρότερο οικονομικό κόστος.

Τιμ Μπέρνερς Λι.

Ο Τίμοθι Τζον Μπέρνερς Λι (Sir Timothy John Berners-Lee, γενν. 8 Ιουνίου 1955) είναι ο εφευρέτης του World Wide Web, διευθυντής της κοινοπραξίας World Wide Web η οποία επιτηρεί τη συνεχή ανάπτυξή του και ερευνητής και κάτοχος της έδρας 3Com στο Εργαστήριο Πληροφορικής και Τεχνητής Νοημοσύνης (CSAIL) του MIT.

Οι ιστότοποι είναι ένα σύνολο ιστοσελίδων στον Παγκόσμιο Ιστό, συνήθως γραμμένες σε HTML, οι οποίοι μπορούν να διαβαστούν με ένα φυλλομετρητή. Σε αυτήν την κατηγορία περιέχονται ιστότοποι οι οποίοι θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικοί.

Ο Παγκόσμιος Ιστός (αγγλ. World Wide Web, συντμ. WWW) είναι ένα κατανεμημένο σύστημα οργάνωσης και πρόσβασης πληροφοριών που υλοποιεί τις βασικές αρχές οργάνωσης του υπερκειμένου. Για αυτό το λόγο θεωρείται και ως σύστημα υπερκειμένου. Δημιουργήθηκε από τον Τιμ Μπέρνερς Λι στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και απέκτησε ευρεία διάδοση στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η επίδρασή του σε σχεδόν όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας υπήρξε τόσο μεγάλη που θεμελίωσε την ψηφιακή επανάσταση στον 20o αιώνα. Άλλες ονομασίες του είναι: Παγκόσμιας εμβέλειας ιστός, ιστός, web και γουέμπ.

Ο Παγκόσμιος Ιστός συνήθως θεωρείται το Διαδίκτυο, παρόλο που αποτελούν δύο διακριτές έννοιες. Ο Παγκόσμιος Ιστός χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο ως υποδομή για να παρέχει κατανεμημένη οργάνωση και πρόσβαση των πληροφοριών. Χωρίς το Διαδίκτυο και τις υπηρεσίες που αυτό παρέχει, ο Παγκόσμιος Ιστός δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Ως πληροφοριακό σύστημα παρέχει συγκεκριμένο μοντέλο δεδομένων το οποίο βασίζεται σε κόμβους και υπερσυνδέσμους. Το μοντέλο δεδομένων του παγκόσμιου ιστού παρέχει κόμβους (αγγλ. nodes), άγκυρες (αγγλ. anchors) και συνδέσμους (ή υπερσυνδέσμους) (αγγλ. links ή hyperlinks). Οι κόμβοι είναι φορείς του περιεχομένου ενώ οι άγκυρες είναι περιοχές του περιεχομένου των κόμβων από όπου ξεκινούν ή καταλήγουν σύνδεσμοι. Οι σύνδεσμοι συνδέουν δύο κόμβους.



Tim Berners-Lee was born in London, England, the son of Conway Berners-Lee and Mary Lee Woods. His parents, both mathematicians, were employed together on the team that built the Manchester Mark I, one of the earliest computers. They taught Berners-Lee to use mathematics everywhere, even at the dinner table. Berners-Lee attended Sheen Mount Primary School (which has dedicated a new hall in his honour) before moving on to study his O-Levels and A-Levels at Emanuel School in Wandsworth.

He is an alumnus of The Queen's College, Oxford at the University of Oxford where he played tiddlywinks for Oxford, against rival Cambridge. While at Queen's, Berners-Lee built a computer with a soldering iron, TTL gates, an M6800 processor and an old television. During his time at university, he was caught hacking with a friend and was subsequently banned from using the university computer. He graduated in 1976 with a degree in physics.

He met his first wife Jane while at Oxford and they married soon after they started work in Poole. After graduation, Berners-Lee was employed at Plessey Controls Limited in Poole as a programmer. Jane also worked at Plessey Telecommunications Limited in Poole. In 1978, he worked at D.G. Nash Limited (also in Poole) where he wrote typesetting software and an operating system.

Νεο Θεατρο.

.

Le Theatre de l'Absurde είναι φράση που χρησιμοποιείται σε αναφορά σε συγκεκριμένα έργα γραμμένα από έναν αριθμό βασικά Ευρωπαίων θεατρικών συγγραφέων στις δεκαετίες του 1940, 1950 και 1960, καθώς και στο στυλ θεάτρου που εξελίχθηκε από το έργο τους. Ο όρος επινοήθηκε από τον κριτικό Μάρτιν Έσλιν, ο οποίος χρησιμοποίησε τη φράση ως τίτλο σε ένα βιβλίο του του 1962 πάνω στο θέμα αυτό. Ο Έσλιν θεώρησε πως το έργο των συγγραφέων αυτών δίνει καλλιτεχνική άρθρωση στην φιλοσοφία του Αλμπέρ Καμύ πως η ζωή είναι εμφύτως χωρίς νόημα, όπως επεξηγείται στο έργο του Ο Μύθος του Σισύφου. Το Θέατρο του Παραλόγου θεωρείται πως κατάγεται από τον Νανοϊσμό, α-νόητη ποίηση και αβαντ-γκαρντ τέχνη των δεκαετιών του 1920 και 1930. Ωστόσο, το είδος αυτό του θεάτρου κατάφερε να γίνει δημοφιλές αφού ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τόνισε την αβεβαιότητα και επισφαλή θέση της ανθρώπινης ζωής. Η έκφραση Θέατρο του Παραλόγου έχει γίνει στόχος κριτικής από μερικούς συγγραφείς, και έτσι συναντάμε και τους όρους 'Αντι-Θέατρο' και 'Νέο Θέατρο'.

Σύμφωνα με τον Μάρτιν Έσλιν, οι τέσσερεις καθοριστικοί θεατρικοί συγγραφείς του κινήματος είναι οι Ευγένιος Ιονέσκο, Σάμιουελ Μπέκετ, Ζαν Ζενέ και Άρθουρ Αντάμοβ, αν και καθένας από αυτούς τους συγγραφείς έχει εξ ολοκλήρου μοναδικά θέματα και τεχνικές που πηγαίνουν πέρα από τον όρο 'παράλογο'. Άλλοι συγγραφέις που συχνά σχετίζονται με την ομάδα αυτή είναι μεταξύ άλλων οι Τομ Στόπαρντ, Φρίντριχ Ντυρενμάτ, Φερνάντο Αραμπάλ, Χάρολντ Πίντερ, Έντουαρντ Άλμπι και Ζαν Ταρντιού. Στους θεατρικούς συγγραφείς που λειτούργησαν ως έμπνευση στο κίνημα περιλαμβάνονται οι Αλφρέντ Τζαρύ, Λουίτζι Πιραντέλο, Στανισλάβ Βιτκίεβιτς, Γκιγιώμ Απολλιναίρ, οι σουρεαλιστές και πολλοί άλλοι. Το κίνημα του 'Παράλογου' ή 'Νέου Θεάτρου' ήταν στις αρχές του ένα διακριτό με βάση το Παρίσι (τη rive gauche, αριστερή όχθη του Σηκουάνα) αβαντ-γκαρντ φαινόμενο συνδεδεμένο με εξαιρετικά μικρά θέατρα στο Quartier Latin, και κέρδισε με τον καιρό την διεθνή εξέχουσα θέση του.

.

Στα μέσα της δεκαετίας.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Βρετανός κλασικός ηθοποιός Ιαν Μακ Κέλεν, περισσότερο τότε ενδιαφερόμενος για την κινηματογραφική του καριέρα, είπε ότι ουδέποτε θα αναλάμβανε τον κολοσσιαίο ρόλο του βασιλιά Ληρ. Και πρόσθεσε ότι να παίξει τον Ληρ, ο οποίος μέσα σε ένα οδυνηρό ταξίδι τριών πράξεων, φθάνει από την κατάσταση του απόλυτου μονάρχη στη γύμνια του απροστάτευτου ζώου, ήταν ένα άχθος εξοντωτικό στη δυσκολία του.



Ετσι, προτίμησε να περάσει δέκα χρόνια στριφογυρίζοντας γύρω από τον ρόλο στο Χόλιγουντ. Επαιξε τον ανισόρροπο δεσπότη Μαγκνέτο στην τριλογία Χ-Men και τον Γκάνταλφ με πλούσια γενειάδα και ραβδί στα χέρια, στον «Αρχοντα των δαχτυλιδιών». Ανισορροπία, μπαστούνι, άτακτα μαλλιά και γένια, ήδη πολλά από τα εξωτερικά στοιχεία του Ληρ, τα είχε έτοιμα, πριν υποδυθεί τον μεγάλο ρόλο.

Τώρα, στα 68 του χρόνια και έχοντας κατακτήσει την παγκόσμια φήμη που επιθυμούσε, ο Ιαν Μακ Κέλεν ανέλαβε τον βαρύ ρόλο του Ληρ, με τον Βασιλικό Σαιξπηρικό Θίασο, πρώτα σε παραστάσεις στην έδρα του, το Στράτφορντ, και κατόπιν σε διεθνή περιοδεία στη Σιγκαπούρη, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία και στις ΗΠΑ. Αλλαξε γνώμη, καθώς είπε, νιώθοντας το βάρος των δικών του γηρατειών και επειδή ο βασιλιάς Ληρ μπορεί να χρησιμεύσει και σαν το κύκνειο άσμα του μια και δεν ελπίζει ότι στο μέλλον θα παίξει κάποιον άλλο μεγάλο, σαιξπηρικό ρόλο.

Ηταν μέρος ο ίδιος της προετοιμασίας της παράστασης από τη σύλληψή της εδώ και δύο χρόνια, καθορίζοντας το οδοιπορικό της και φέρνοντας ως σκηνοθέτη τον Τρέβορ Ναν, με τον οποίο είχε συνεργασθεί για πρώτη φορά στο Στράτφορντ το 1960 όταν και οι δυο τους σπούδαζαν στο Κέμπριτζ. Δεδομένων των προσδοκιών που δημιούργησε η αποχή ενός μεγάλου ηθοποιού από έναν τόσο μεγάλο ρόλο, το κοινό μάλλον θα ένιωσε κατάπληξη βλέποντας τώρα πια, που τον ανέλαβε, να μην έχει διόλου τα τυπικά χαρακτηριστικά στο παίξιμό του, τα κληροδοτημένα από την παράδοση. Ο Μακ Κέλεν δεν ουρλιάζει κάτω από μανιασμένους ουρανούς, αλλά ψιθυρίζει. Η ερμηνεία του είναι περισσότερο στωική από οργισμένη έτσι που, όπως γράφει ο «Εκόνομιστ», θυμίζει περισσότερο Πρόσπερο από Ληρ. «Θα μπορούσα να είμαι επικός» είπε «αλλά δεν το θέλησα. Σε κάθε παράσταση κατεβάζω τα ντεσιμπέλ».

Παρόμοια ξεδιπλώνεται και η παράσταση με ένα βηματισμό αργό αλλά σταθερό, με αμείλικτη νομοτέλεια, αποκαλύπτοντας ως πυρήνα του την ανάγκη για ταπεινότητα σε έναν άδειο και ασταθή κόσμο. Στη σκηνοθοεσία του Τρέβον Ναν ο Ληρ τρελαίνεται γιατί βλέπει ότι το σαν από θεία διαταγή οργανωμένο κράτος του δεν είναι παρά μια σαπουνόφουσκα, όπως και ο ίδιος ο ηγεμόνας του. Η παράσταση ξεκινάει με τον Ληρ καλώντας τον Απόλλωνα και τους υπηκόους του σε στάση υποταγής εμπρός του. Και τελειώνει με τον Ληρ και τους ίδιους υπηκόους του, γονατιστούς στο χώμα, εκλιπαρώντας με υψωμένα χέρια συγχώρεση από ψηλά.



Δεν είναι ένας Ληρ πάσχων από Αλτσχάιμερ αλλά, όπως πιστεύουν και θέλουν να αποδείξουν ηθοποιός και σκηνοθέτης, ο ένας με την ερμηνεία του και ο άλλος με τη σκηνοθεσία του, ένας ηγεμόνας που πάσχει από ύβρι, τρελαίνεται όταν ανακαλύπτει ότι δεν ηγεμονεύει παρά σε τίποτα και ξαναβρίσκει τέλος τα λογικά του, φτάνοντας σε μια βαθύτερη κατανόηση της ύπαρξής του και της ύπαρξης γενικά.

The Economist

Αλτσχάιμερ.

Δεν είναι ένας Ληρ πάσχων από Αλτσχάιμερ αλλά, όπως πιστεύουν και θέλουν να αποδείξουν ηθοποιός και σκηνοθέτης, ο ένας με την ερμηνεία του και ο άλλος με τη σκηνοθεσία του, ένας ηγεμόνας που πάσχει από ύβρι, τρελαίνεται όταν ανακαλύπτει ότι δεν ηγεμονεύει παρά σε τίποτα και ξαναβρίσκει τέλος τα λογικά του, φτάνοντας σε μια βαθύτερη κατανόηση της ύπαρξής του και της ύπαρξης γενικά.

Martin Luther King.

I have a dream.

Όλα συνέβησαν τις 1 Δεκεμβρίου ..1955 στο Μοντγκόμερυ, πρωτεύουσα της Αλαμπάμα - πασίγνωστης για τον ευρύ ρατσισμό εκείνη την περίοδο. Η Rose Parks ενα μαυρο κορίτσι ταξίδευε σε ένα γεματο λεωφορείο. Ξαφνικά ο οδηγός του λεωφορείου την πλησίασε και της ζήτησε να εγκαταλείψει το κάθισμά της για έναν λευκό επιβάτη. Το κορίτσι αρνήθηκε να την υποχρεώσουν να κανει κατι παρα την θεληση της και συνεπώς συλλήφθεί για τη "παρατυπία που σημείωσε".


Αυτό το γεγονός απεκτησε πολλή δημόσια προσοχή. Ο Martin Luther King Jr (1929-1968). ήταν εκείνη την περίοδο ιερέας στη Dexter Avenue Church of the Baptist order. Ο King ήταν θαυμαστής του Mahatma Gandhi και οι αρχές της πολιτικής της μη βίας που ασκήθηκαν από Gandhi τον προσέλκυσαν πολύ. (Ο Mohandas Gandhi υποβλήθηκε ομοίως σε τέτοιες επεξεργασίες στη Νότια Αφρική - εκδιωχθηκε από ένα διαμέρισμα τρενου πρωτης κατηγορίας ακόμα κι οταν είχε το κατάλληλο εισιτήριο).


It all happened in December 1, 1955 at Montgomery, capital of Alabama –notorious for wide spread racism at that time. Rose Parks a teenaged girl (black skinned) was traveling in a crowded bus. Suddenly the driver of the bus approached her and asked her to vacate her seat for a white passenger. The girl refused to oblige and consequently she was got arrested for the “offence she committed”.


This incident drew much public attention. Martin Luther King Jr (1929-1968). was at that time a priest in the Dexter Avenue Church of the Baptist order. King was an admirer of Mahatma Gandhi and the principles of non-violence practiced by Gandhi greatly attracted him. (Mohandas Gandhi was similarly subjected to such treatments in South Africa – he was thrown out of a 1st class compartment even though he had a proper ticket).


As a young man Martin Luther King was much moved by the turn of the events relating to Rose Park incident and he sprung in to action. Taking a leaf out of Gandhi, King formed an organization by name S.C.L.P. (Southern Christian Leadership Conference) initiated a non-violence based “bus boycott” movement.


King educated his followers regarding the power of non-violence and insisted that the agitation should never take a course of violence in achieving their goal. The boycott lasted for about a whole year and withdrawn only after the U. S. Supreme court ruling banning segregation in all walks of life came in to effect.


Martin Luther King was born in Atlanta in January 15, 1929. His father Rev. Martin Luther King (Senior) popularly known as “Daddy King” was a priest of the Baptist order and his mother was Mrs. Alberta Williams King. Martin Luther King’s (his original name was Michael) education was at More House College and took his degree (B.A. Sociology) in 1948. He completed his education with a Ph.D. in Systematic Theology in 1955.


The Rose Park incident literally catapulted a priest in to the center stage of the conflicts those were taking place in America between the blacks and some of the racist elements. There were many whites who actively took part in the struggles for the end of apartheid. The SCLP could raise the segregation as the most prominent issue in the 1960 election.


Majority of the blacks were used to oppression and neglect from their birth, segregation was accepted as a way of life. It was the stirring speeches which made them understand, in what state they were actually in, they were recognizing the truth through King and it was the truth which liberated them from the shackles of subordination. The blacks started to see a savior in King and King lived up to their expectations. The fiery orator as he was stirred the emotions of the audience as never before. A priest was thus getting transformed in to an activist for a cause.


Martin Luther King was one of the six leaders who led the historical rally to Washington on March, 1963 demanding jobs and freedom for the “disadvantaged Americans”. Mr. Roy Wilkins (leader NAACP), Whitney Young (Urban League), Philip Randolf (Brother hood of the sleeping car porters), John Lewis (SNCC), and James Farmer (Congress for Racial Equality) were the others who led the rally. The congregation assembled was the largest Washington has ever seen. In which King delivered the “I have a dream” speech. That was not just a speech; it was a work of art, delivered in a masterly style.


In all those days of conflicts Martin Luther King was rising to the status of an icon among the unprivileged but his counselor Mr. Beyard Rustin was getting immersed in to more and more controversies. His opinion about homosexuality, democratic socialism, and his association with the communist party of USA etc was doing much damage to Martin Luther King neglected his well wishers’ advices to keep distance from Rustin.


It was perhaps the stand taken by King about America’s involvement in Vietnam war made him most controversial. The FBI also started to observe King for his close association with some communists like Beyard Rustin. His phone was frequently tapped to check of any antinational activity.


In 7th March, 1965 a march from Selma to Montgomery was attempted but that ended in clash with the police and that day came to be known as “Bloody Sunday”. A second attempt for the march two days after the first (which would have turned even more bloody was stopped by King as his mark of nonviolence.


Martin Luther King was gaining popularity as well earning enemies all the way. His house at Montgomery was bombed and regularly was in receipt of life threatening calls. King was undeterred by all these and he was strongly demanding the American Government to spent fifty billion dollars for ten years to the welfare of the under privileged for the historical wrongs it has committed for centuries.


The year 1964 saw Martin Luther King getting the Nobel Prize; he was the youngest man to receive the coveted prize for peace. The award of Nobel Prize raised King to a real power to reckon with and his opinions (some of them very controversial) arose to the most powerful ones of the whole world.


The black sanitary workers at Memphis at Tennessee affiliated to the AFSCME were on strike since March 12 and King had an invitation to visit the striking workers. Martin Luther King visited Memphis to assure support and to boost the morale of the striking employees.


While standing at the balcony of a hotel he was shot at and brought at St. Joseph’s Hospital where he was pronounced dead. It was nine past six pm April 14th 1968. More than three hundred thousand people attended his funeral.


One man by name James Earl Ray was arrested in connection with the incident. Mr. Ray’s involvement in this case is not admitted by independent agencies as Mr. Ray was only a small time thief and never involved in racial attacks or slander. Ray later jumped jail on June 10 and was recaptured on June 13. His motive for the crime was also not established beyond doubt. Most of the fingers point towards the FBI as King’s growing clout and some of his associations were for them a big problem.


Perhaps the FBI would not have been aware that King was solving the image problem America faced and not making them. Now for the greatness of Martin Luther King, America can stand its head raised on any stage where human rights are discussed. But for him it would have been very pathetic for the great nation. Jacke White has rightly said it perhaps the FBI would not have heard it.

“He led a mass struggle for racial equality that doomed the segregation and changed America for ever.”


Martin Luther changed the face of the United States; he gave a much improved and refined image so that it could stand with raised head among other ones as the fair freedom’s open door.

Ιαπωνικος Αβακας.

Ο ιαπωνικός άβακας, ή αλλιώς Soroban, είναι μια τροποποίηση του κινεζικού άβακα, και έχει περίπου 8 εκ. μήκος. Οι χάντρες σε έναν soroban διαμορφώνονται συνήθως ως διπλός κώνος για να διευκολύνουν την μετακίνηση.

Οι παραδοσιακές κινεζικές μονάδες μέτρησης του βάρους χρησιμοποιούσαν ένα δεκαεξαδικό σύστημα που απαιτούσε δύο χάντρες στην ανώτερη πτέρυγα. Η πρώτη ιαπωνική τροποποίηση απέβαλε μια χάντρα από την πτέρυγα αυτή και αργότερα άλλη μια χάντρα από τη χαμηλότερη πτέρυγα του κινεζικού άβακα, κατασκευάζοντας έτσι τον ιαπωνικό άβακα καθαρά για το δεκαδικό σύστημα. Οι Ιάπωνες απέβαλαν επίσης τη χρήση του Qiuchu (κινεζικός πίνακας διαιρέσεων). Εντούτοις, ο κινεζικός πίνακας διαιρέσεων χρησιμοποιούνταν ακόμα όταν υπήρχαν 5 ή λιγότερες χάντρες. Έτσι τη δεκαετία του '20 ήρθε στο προσκήνιο η χρήση του πίνακα πολλαπλασιασμού παρά του πίνακα διαίρεσης, και τελικά επικράτησε. Οι ράβδοι (αριθμός ψηφίων) συνήθως αυξάνονται σε 21, 23, 27 ή ακόμα και 31, επιτρέποντας κατά συνέπεια τον υπολογισμό αριθμών με περισσότερα ψηφία ή παραστάσεις πολλών διαφορετικών αριθμών συγχρόνως.

Το Soroban διδάσκεται στα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ως μέρος των μαθηματικών επειδή το δεκαδικό αριθμητικό σύστημα μπορεί να καταδειχθεί οπτικά. Όταν διδάσκεται το soroban, ένα τραγούδι-οδηγία εκφωνείται από το δάσκαλο. Παρά την εμφάνιση των φορητών υπολογιστών, αρκετοί γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικούς δασκάλους για να μάθουν να χρησιμοποιούν το soroban επειδή η άνετη χρήση τουμπορεί να εξελιχθεί εύκολα σε διανοητική αριθμητική προηγμένου επίπεδου.

Κινεζικος Αβακας.

Πριν από την εφεύρεση του κινεζικού άβακα, μετρικές ράβδοι, εγκοπές στα κόκαλα και άλλοι συμβολικοί μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν αναμφισβήτητα ως εργαλείο για την μέτρηση και τον υπολογισμό.

Ο άβακας των Κινέζων, σουαν παν, είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιος με τον ρωμαϊκό, εν τούτοις έχει μια διαφορετική κατασκευή, και είχε ως σκοπό τη χρήση και του δεκαδικού και του δεκαεξαδικού συστήματος αρίθμησης.

Ο κινεζικός άβακας έχει περίπου 20 εκ. μήκος και διαφοροποιείτε στο πλάτος ανάλογα με την εφαρμογή. Έχει συνήθως περισσότερες από επτά ράβδους. Υπάρχουν δύο χάντρες σε κάθε ράβδο στην ανώτερη πτέρυγα και πέντε χάντρες σε κάθε ράβδο στο κατώτατο σημείο. Οι χάντρες συνήθως είναι σφαιρικές, αποτελούνται από σκληρό ξύλο και υπολογίζονται σύμφωνα με την θέση τους πάνω στην ράβδο. Ο άβακας μπορεί να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση άμεσα με ένα τράνταγμα κατά μήκος του οριζόντιου άξονα, ώστε να απομακρύνει όλες τις χάντρες από την ακτίνα στο κέντρο.

Κινέζος χρήστης του άβακα.Οι κινεζικοί άβακες μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για άλλες λειτουργίες εκτός από τον υπολογισμό. Αντίθετα από τον απλό πίνακα που χρησιμοποιείται στα δημοτικά σχολεία, πολύ αποδοτικές τεχνικές έχουν αναπτυχθεί για επαγγελματικούς άβακες ώστε να κάνουν πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση και υπολογισμό τετραγωνικής και κυβικής ρίζας με πολύ μεγάλη ταχύτητα.

Η αριθμητική χαντρών είναι η τεχνική υπολογισμού που χρησιμοποιούν οι διάφοροι τύποι αβάκων, και πιο συγκεκριμένα ο κινεζικός άβακας. Η ομοιότητα του ρωμαϊκού και του κινεζικού άβακα δίνει την εντύπωση ότι κάποιος θα μπορούσε να έχει αντιγράψει τον άλλο, δεδομένου ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία εμπορικής σχέσης μεταξύ της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Κίνας. Εντούτοις, καμία άμεση σύνδεση δεν μπορεί να αποδειχθεί, και η ομοιότητα των αβάκων μπορεί να είναι συμπτωματική, μιας και οι δύο προκύπτουν τελικά από τον υπολογισμό με πέντε δάχτυλα ανά χέρι. Το ρωμαϊκό πρότυπο (όπως τα πιο σύγχρονα ιαπωνικά) έχει τέσσερις συν μια χάντρα ανά δεκαδική θέση, ενώ ο τυποποιημένος κινεζικός άβακας έχει πέντε συν δύο, επιτρέποντας την χρήση μεγαλύτερης ακρίβειας αριθμητικών αλγορίθμων, και δίνοντας επίσης τη δυνατότητα χρήσης του δεκαεξαδικού συστήματος αρίθμησης.

Αντί να μετακινούνται πάνω σε καλώδια όπως στα κινεζικά και ιαπωνικά πρότυπα, οι χάντρες των ρωμαϊκών αβάκων κινούνταν μέσα σε αυλάκια, πιθανώς καθιστώντας τους αριθμητικούς υπολογισμούς πολύ πιο αργούς. Ενδεχομένως ο ρωμαϊκός άβακας χρησιμοποιήθηκε πρώτιστα για τον απλό υπολογισμό. Σε έναν διαγωνισμό μεταξύ του κινεζικού άβακα και του ηλεκτρικού υπολογιστή στις 12 Νοεμβρίου, 1946, ο άβακας κέρδισε στα 4 από τα 5 τεστ που έγιναν.

Ρωμαικος Αβακας.

Ο τελευταίος ρωμαϊκός άβακας που παρουσιάζεται στην διπλανή αναδημιουργία αποτελείται από οκτώ μακριά αυλάκια που περιέχουν μέχρι πέντε χάντρες το κάθε ένα και οκτώ πιο μικρά αυλάκια που έχουν είτε μια είτε καμία χάντρα.

Το χαρακτηριστικό αυλάκι Ι δείχνει τις μονάδες, το Χ τις δεκάδες κλπ. μέχρι τα εκατομμύρια. Οι χάντρες στα πιό μικρά αυλάκια δείχνουν πέντε πεντάδες μονάδες, πέντε δεκάδες, κ.τ.λ., ουσιαστικά σε ένα κωδικοποιημένο πενταδικό σύστημα, προφανώς σχετικό με τους ρωμαϊκούς τρόπους μετρήσεων των αριθμών. Τα μικρά αυλάκια στα δεξιά μπορεί να είχαν χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των ρωμαϊκών ουγγιών.

Οι υπολογισμοί γίνονται με τη βοήθεια των χαντρών που πιθανώς θα γλιστρούσαν πάνω-κάτω στα αυλάκια για να δείξουν την αξία κάθε στήλης.

Ελληνικος Αβακας.

Ένας ελληνικός άβακας βρέθηκε στην Σαλαμίνα το 1846, χρονολογείται γύρω στο 300 π.χ. και υπολογίζεται ότι είναι ο αρχαιότερος που βρέθηκε μέχρι σήμερα. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι.

Είναι κατασκευασμένος πάνω σε μια πλάκα, με διαστάσεις 149 εκ. μήκος, 75 εκ. πλάτος και 4,5 εκ. πάχος. Η πλάκα περιέχει λευκή άμμο και διαιρείται σε δύο τμήματα από ένα μεγάλο διαχωριστικό που υπάρχει στη μέση. Το επάνω τμήμα απαρτίζεται από 5 παράλληλες γραμμές, εξίσου χωρισμένες από μια κάθετη γραμμή, και ένα ημικύκλιο στο σημείο τομής της κατώτερης παράλληλης γραμμής με την κάθετη. Στο δεύτερο τμήμα υπάρχει άλλη μια ομάδα από 11 παράλληλες γραμμές, που επίσης τέμνονται σε δύο τμήματα από μια γραμμή αλλά το ημικύκλιο βρίσκεται αυτή τη φορά στην κορυφή της τομής. Η τρίτη, η έκτη και ένατη από αυτές τις γραμμές σημειώνονται με ένα σταυρό στο σημείο τομής με την κάθετη γραμμή.

Τι ειναι ο Αβακας.

Ο άβακας είναι ένα απλό αριθμοόργανο που το χρησιμοποιούμε για την εκτέλεση των βασικών πράξεων (πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμό).

Η λέξη άβακας προέρχεται από την ελληνική λέξη άβαξ που σημαίνει "τραπέζι υπολογισμών". Επειδή το άβαξ σήμαινε και "τραπέζι με άμμο ή σκόνη" που χρησιμοποιείτο για την σχεδίαση γεωμετρικών σχημάτων, υπάρχει επίσης η υπόθεση ότι η Ελληνική λέξη προήλθε από την Σεμιτική ρίζα ābāq, την Εβραϊκή λέξη για την σκόνη.

Χρησιμοποιόταν για αιώνες πολύ πριν την υιοθέτηση του συστήματος των Αραβικών αριθμών. Πιθανολογείται ότι ανακαλύφτηκε την εποχή των Βαβυλωνίων (περίπου το 5000 π.χ.), οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν κατά κόρον. Αργότερα (περίπου 1500 π.χ.) έφτασε στην Ελλάδα όπου και χρησιμοποιήθηκε από τους Έλληνες της προϊστορικής εποχής.

Αποτελεί ένα ορθογώνιο πλαίσιο που είναι κατασκευασμένο από ξύλο και χωρισμένο σε παράλληλες γραμμές. Κάθε γραμμή περιέχει ένα σύνολο από χάντρες που κινούνται πάνω σε στερεωμένα λεπτά ξυλαράκια ή σύρματα. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως από εμπορευόμενους και γραφειακούς υπαλλήλους στην Κίνα και αλλού αλλά και ως παιδικό εκπαιδευτικό παιχνίδι από μικρά παιδιά για την εκμάθηση των αριθμών και απλών προσθέσεων.