James Inhofe.

Εντούτοις, ένας Αμερικανός Γερουσιαστής και πρόεδρος της επιτροπής της Συγκλήτου για το περιβάλλον, ο James Inhofe, ανέφερε ότι έχει αμφιβολίες για το αν έρχεται μια κλιματική αλλαγή λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης από την άνοδο των αερίων του θερμοκηπίου".

"Πείθομαι όλο και περισσότερο, καθώς περνά ο καιρός και μελετάμε τις έρευνες, ότι η παγκόσμια θέρμανση είναι η μεγαλύτερη φάρσα που έχει γίνει εις βάρος του αμερικανικού λαού και του κόσμου ολόκληρου", συνέχισε ο James Inhofe.

Οι διοργανωτές της διάσκεψης στο Μιλάνο θεωρούσαν ότι θα γινόταν εκεί η τελική επικύρωση του πρωτοκόλλου του Κιότο του 1997, σχετικά με τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου.

Αλλά τις τελευταίες ημέρες, η Ρωσία - η υποστήριξη της οποίας είναι ζωτικής σημασίας για την επικύρωση του Κιότο μετά την άρνηση των ΗΠΑ να επικυρώσει τη συμφωνία - ανέφερε ότι το ξανασκέφτεται αν θα επικυρώσει τη συνθήκη.

Αν η Μόσχα δεν αλλάξει γνώμη, η διεθνής συμφωνία είναι ουσιαστικά νεκρή. Η ΕΕ, εξάλλου, ο βασικός υποστηρικτής του πρωτοκόλλου, παραδέχεται ότι μόνο η Βρετανία και η Σουηδία έχουν ανταποκριθεί στις επιταγές της συμφωνίες.


Στη διάρκεια της ένατης ετήσιας συνάντησης των υποστηρικτών του Πρωτοκόλλου του Κιότο, οι επιστήμονες προειδοποίησαν και πάλι για την αυξανόμενο επίδραση της παγκόσμιας θέρμανσης στην ανθρωπότητα.

Οι χώρες που έχουν υπογράψει το Πρωτόκολλο κατά του φαινομένου του θερμοκηπίου συμφώνησαν στο Μιλάνο σε νέους όρους για την εφαρμογή του, αν και η ΕΕ παραδέχεται ότι αδυνατεί να την εφαρμόσει, και μια εναλλακτική λύση έχει αρχίσει κερδίζει έδαφος.

Ο ανώτερος αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών Klaus Toepfer δήλωσε ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια πραγματικότητα που θα οδηγήσει όλο και περισσότερο σε συμφορές, καταστροφές και οικονομική καταστροφή.

Οι φυσικές καταστροφές, που προκαλούνται συνήθως από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, κόστισαν περισσότερο από 60 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο για το 2003, όπως ειπώθηκε στη διεθνή διάσκεψη του Μιλάνου από μια αντασφαλιστική Γερμανική εταιρεία.

Τα νέα μέτρα που συμφωνήθηκαν αφορούν την επέκταση των δασωμένων εκτάσεων για την απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα, ενώ η εναλλακτική λύση προβλέπει τον καθορισμό κοινού κατά κεφαλή ορίου για την εκπομπή διοξειδίου.

Το πρωτόκολλο προβλέπει ότι έως το 2010 οι εκπομπές των έξι αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να μειωθούν κατά 5,2%, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.

Οι εκπρόσωποι που συμμετέχουν στη συνάντηση συμφώνησαν στο πώς οι κυβερνήσεις τους μπορούν να πετύχουν τους στόχους του πρωτοκόλλου μέσω αναδασώσεων και προστασίας των υπαρχόντων δασών.

Τα δέντρα απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας, του βασικότερου αερίου του θερμοκηπίου, λειτουργώντας έτσι ως απορροφητήρες άνθρακα. Όμως, υπήρξε διαφωνία στο κατά πόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αναδασώσεις δέντρα, που έχουν τροποποιηθεί γενετικά ώστε να δεσμεύουν περισσότερο διοξείδιο.

Ομόφωνα δεκτή θέση δεν υπήρξε, και οι σύνεδροι αποφάσισαν τελικά ότι κάθε χώρα θα μπορεί να αποφασίζει μόνη της για το θέμα.

Στη διάσκεψη αναφέρθηκαν από ειδικούς ότι τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής γίνονταν ήδη αισθητά.

"Η αλλαγή του κλίματος έχει ήδη προκαλέσει πολλές ζημιές στην ανθρωπότητα, ειδικά στα αναπτυσσόμενα κράτη", είπε ο κύριος εκπρόσωπος της Κίνας, Liu Jiang.

Ομοίως στο ίδιο κλίμα, ο αξιωματούχος των Η.Ε. Toepfer ανέφερε ότι η αλλαγή του κλίματος δεν είναι μια πρόγνωση, είναι μια πραγματικότητα που έχει και θα φέρει ολοένα και περισσότερα βάσανα στους ανθρώπους καθώς και οικονομικές καταστροφές".

Ο Γενικός Γραμματέας των Η.Ε Κόφη Αννάν μίλησε για την αυξανόμενη συχνότητα των ακραίων καιρικών γεγονότων τα τελευταία χρόνια. "Υπάρχει μια ολοένα και περισσότερη ανησυχία ότι αυτή η τάση είναι πιθανόν να συνεχιστεί", είπε.

Στη διάσκεψη εμφανίστηκαν μερικά από τα συμπεράσματα από την αντασφαλιστική εταιρεία, Munich Re, η οποία υπολόγισε το κόστος των παγκόσμιων φυσικών καταστροφών.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ευρώπη το καλοκαίρι ήταν το μεγαλύτερο γεγονός αυτή τη χρονιά - και οι ζημιές κοστολογήθηκαν περισσότερο από 10 δισ. δολάρια μόνο στη γεωργία ενώ πέθαναν περίπου 20.000 άνθρωποι.

Εντούτοις, μερικοί δεν έχουν πειστεί για τα πορίσματα που αναφέρονται στις διασκέψεις όπως του Κιότο.

Αλλά ολοένα και περισσότερες χώρες στρέφονται προς μια εναλλακτική λύση, την οποία υποστηρίζουν και οι επιστήμονες. Η λύση αυτή έχει τίτλο, "Περιορισμός και Σύγκλιση" (C&C, Contraction & Convergence), κι έχει ορίζοντα εφαρμογής έως το 2050, αντί έως το 2012 όπως το Κιότο.

Περιλαμβάνει τον καθορισμό ενός ορίου για την κατά κεφαλή εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου, το οποίο πρέπει να ισχύσει έως το 2050.

Ο όρος περιορισμός αναφέρεται στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Θα πρέπει να υπάρξει δε δραστική μείωση, ώστε η συγκέντρωση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου να πέσει κάτω από τα 450 μέρη ανά εκατομμύριο.

Ο όρος σύγκλιση σημαίνει ότι όλες οι χώρες που αποδέχονται το μέτρο θα πρέπει να έχουν την ίδια κατά κεφαλή εκπομπή έως το 2050 -σήμερα, η κατά κεφαλή εκπομπή των ΗΠΑ είναι 25 φορές μεγαλύτερη από της Ινδίας.

Η ιδέα του C&C δεν είναι νέα, πρόσφατα όμως έχει κερδίσει την υποστήριξη φορέων όπως η Βασιλική Επιτροπή Περιβαλλοντικής Ρύπανσης της Βρετανίας, το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την Παγκόσμια Αλλαγή της Γερμανίας.

Ο Γερμανός εκπρόσωπος στη συνάντηση δήλωσε ότι η κυβέρνησή του εξετάζει το σχέδιο πολύ σοβαρά.

Τα βασικά πλεονεκτήματα του C&C σε σχέση με το Κιότο, είναι ότι βασίζεται στην επιστήμη αντί στην πολιτική, απαλλάσσει τις κυβερνήσεις από τον γραφειοκρατικό λαβύρινθο, θέτει πιο μακροπρόθεσμους στόχους και μπορεί να εφαρμοστεί με μικρότερο οικονομικό κόστος.

Ακολουθια Φιμπονάτσι.

Τα άλυτα προβλήματα της θεωρίας αριθμών είναι:

Υπάρχει πάντα ένας πρώτος αριθμός μεταξύ 2 διαδοχικών τελείων τετραγώνων;
H υπόθεση των διδύμων πρώτων αριθμών.
Η απειρία των τέλειων αριθμών.
Υπάρχει περιττός τέλειος αριθμός;
Περιέχει η ακολουθία Φιμπονάτσι άπειρους πρώτους αριθμούς;
Αν είναι πρώτος ο 2-1 δεν θα διαιρείται από το τετράγωνο ενός πρώτου.
Υπάρχουν άπειροι πρώτοι της μορφής ν²+1;
Τα Αιγυπτιακά κλάσματα: προσδιορίστε αν κάθε κλάσμα της μορφής 4/n με n > 1 μπορεί να γραφεί ως το άθροισμα τριών θετικών ρητών αριθμών με αριθμητή 1, π.χ. 4/n = 1/i + 1/j + 1/k.

Δρ Eric Rignot.

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, οι παγετώνες της Γροιλανδίας γλιστρούν προς τη θάλασσα όλο και ταχύτερα και σήμερα ρίχνουν διπλάσια ποσότητα νερού στον Ατλαντικό απ' ό,τι πριν από δέκα χρόνια. Και αυτή η αυξημένη ροή φαίνεται να επιταχύνει την άνοδο της στάθμης των ωκεανών.

Το 2005, σύμφωνα με τον Δρ Eric Rignot του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA, και συγγραφέα της μελέτης, η κρηπίδα του πάγου της Γροιλανδίας έχασε άλλα 220 κυβικά χιλιόμετρα πάγου, ενώ το 1996 η ποσότητα αυτή ήταν 100 περίπου κυβικά χιλιόμετρα.

Στη νέα έρευνα, ο Eric Rignot και ο συνάδελφος του Pannir Kanagaratnam, του πανεπιστημίου του Κάνσας, επεξεργάστηκαν δορυφορικά δεδομένα για να παρακολουθήσουν την ταχύτητα των πάγων που έφευγαν από το στρώμα του πάγου στην Γροιλανδία, από το 1996 έως το 2005. Κατέγραψαν μεγάλη αύξηση στην ροή, πρώτα στα νότια της Γροιλανδίας και μετά το 2000 από την βόρεια Γροιλανδία. Αρκρτά από τα μεγάλα κομμάτια του πάγου έχουν διπλασιάσει την ταχύτητα τους στην ίδια περίοδο, που τώρα φτάνει τα 12 χιλιόμετρα το έτος.

Η Γροιλανδία καλύπτεται σήμερα με το παχύτερο στρώμα πάγου από κάθε άλλο σημείο του Βορείου Ημισφαιρίου. Σχεδόν 1.700.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι σκεπασμένα με πάγο - ίση με την έκταση του Μεξικού - και σε πολλά σημεία του το πάχος του πάγου φθάνει και τα 3 χιλιόμετρα .

"Αν έλιωναν ο! πάγοι ή γλιστρούσαν προς τη θάλασσα", λέει ο Μάικλ Οπενχάιμερ, καθηγητής γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνοτον, "η στάθμη της θάλασσας θα αυξανόταν τουλάχιστον κατά έξι μέτρα, πλημμυρίζοντας αρκετά από τα μεγάλα πληθυσμιακά κέντρα ου πλανήτη".

Η ροή νερού και πάγου από τη Γροιλανδία στον Ατλαντικό εκτιμάται τώρα ότι αντιστοιχεί στο 17% της ετήσιας ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Τα τελευταία χρόνια η στάθμη ανεβαίνει με ρυθμό τριών χιλιοστών ανά έτος - από την άνοδο αυτή, το μισό χιλιοστό οφείλεται στους παγετώνες της Γροιλανδίας.

Ταυτόχρονα οι εκπομπές των αερίων έχουν αυξηθεί έως και 30 φορές περισσότερο από την προηγούμενη περίοδο που η Γη βίωσε το φαινόμενο της υπερθέρμανσης, πριν από περίπου 55 εκατομμύρια χρόνια. Ο συνδυασμός των δύο φαινομένων μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στην οικολογική και κλιματολογική ισορροπία του πλανήτη.

Σύμφωνα με τα πιο διαδεδομένα επιστημονικά σενάρια για την υπερθέρμανση του πλανήτη, η αύξηση αυτή κάποια στιγμή θα πραγματοποιηθεί - σε μία περίοδο όμως αρκετών χιλιάδων χρόνων. Σύμφωνα όμως με τη νέα μελέτη, αυτό μπορεί να συμβεί σε μερικές εκατοντάδες χρόνια.

Η αύξηση της ροής συνδέεται πιθανότατα με την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη, εξ αιτίας των ανθρωπογενών επιδράσεων. Λόγω της υψηλότερης θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας, εκτιμούν οι επιστήμονες, όλο και περισσότερο νερό κυλά μέσα από ρωγμές στη βάση των παγετώνων, εκεί όπου ο πάγος τρίβεται πάνω στο υποκείμενο πέτρωμα. Το νερό αυτό λειτουργεί ως λιπαντικό και ο παγετώνας κυλά όλο και ταχύτερα. Γι αυτό και χύνεται διπλάσια ποσότητα νερού και πάγου στη θάλασσα από ό,τι πριν πέντε χρόνια.

Η θερμοκρασία της Γροιλανδίας κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών έχει αυξηθεί κατά περίπου τρεις βαθμούς Κελσίου. Με τη βοήθεια υπολογιστικών μοντέλων (προσομοιώσεων), οι εκτιμήσει αναφέρουν ότι θα χρειαστούν 1.000 χρόνια για το πλήρες λιώσιμο των πάγων, ενώ η δημιουργία τους κράτησε εκατομμύρια χρόνια.

Η επιστημονική ομάδα προειδοποιεί επίσης ότι σε περίπτωση τήξης των πάγων της Γροιλανδίας, η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη. Οι παγωμένες περιοχές του πλανήτη παραμένουν σε αυτήν την κατάσταση εξαιτίας της ιδιότητας του πάγου να αντανακλά το φως και τη θερμότητα, αντίθετα από τους βράχους και τα γαλάζια θαλάσσια νερά, τα οποία τα απορροφούν.

"Αντίθετα από τους πάγους του Αρκτικού Ωκεανού, οι οποίοι λιώνουν και αναπαράγοντα! κάθε χρόνο, το στρώμα του πάγου της Γροιλανδίας δεν θα αναγεννηθεί, ακόμη και εάν ο πλανήτης επιστρέψει σε προβιομηχανικές συνθήκες", λέει ο δρ. Γκρέγκορι του Κέντρου Κλιματολογικών Προβλέψεων του Πανεπιστημίου Ρέντιγκ.

Οι ειδικοί λένε ότι οι εκπομπές των ρυπογόνων αερίων που προκάλεσαν την υπερθέρμανση του πλανήτη, αμέσως μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, κράτησαν πιθανότατα 10.000 χρόνια. Ενώ τώρα με την καύση των ορυκτών καυσίμων υπολογίζεται ότι θα εκπέμψουμε περίπου την ίδια ποσότητα αερίων εντός των επόμενων τριών αιώνων.

Η Ανταρκτική.

Η Ανταρκτική περιέχει περισσότερο από το 90% του παγκόσμιου πάγου, και η απώλεια ενός σημαντικού μέρους του θα προκαλούσε μια άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Επιστήμονες συνηθίζουν να αναφέρονται στην Ανταρκτική ότι αποτελεί τον "κοιμισμένο γίγαντα", λέει ο Chris Rapley, από τον οργανισμό Βρετανική Ανταρκτική Έρευνα, αλλά ο ίδιος τώρα την θεωρεί ως τον "γίγαντα που ξύπνησε".

Και πιστεύει πως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας σε όλο τον κόσμο, που προκαλείται από το λιώσιμο των πάγων, έχει υποτιμηθεί. Μεγάλα κομμάτια πάγου καταρρέουν στη θάλασσα της Ανταρκτικής, αυξάνοντας την απειλή από την άνοδο της στάθμης των ωκεανών του κόσμου, δήλωσαν οι επιστήμονες.

Ο Rapley παρουσίασε μετρήσεις για το στρώμα του πάγου σε μια σημαντική κλιματική διάσκεψη στο Έξετερ της Βρετανίας, Πάγοι στην Ανταρκτική Xερσόνησο. Τα στοιχεία που παρουσίασε ο Rapley δείχνουν ότι οι παγετώνες μέσα στο πολύ μεγαλύτερο στρώμα του Δυτικού Ανταρκτικό πάγου αρχίζουν επίσης να εξαφανίζονται.

Εάν ο πάγος στη χερσόνησο λειώσει εξ ολοκλήρου, θα ανεβάσει διεθνώς τη στάθμη των θαλασσών κατά 0,3 μέτρα, και το στρώμα του Δυτικού Ανταρκτικό πάγου περιέχει αρκετό νερό για να αυξηθεί ακόμα περισσότερο η στάθμη. Η τελευταία έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής σχετικά με την Αλλαγή του Κλίματος , που δημοσιεύθηκε το 2001, έλεγε ότι η κατάρρευση αυτού του στρώματος του πάγου ήταν απίθανη κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα. Αυτή η εκτίμηση μπορεί και πρέπει να επαναξιολογηθεί, προειδοποιεί ο Rapley.

Πριν από τέσσερα χρόνια η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος είχε προβλέψει ότι, μέχρι το 2100, η στάθμη της θάλασσας θα ανέβαινε μεταξύ 11 και 77 εκατοστών.

Οι αλλαγές στη χερσόνησο, όπου το 75% των 400 παγετωνικών βουνών είναι σε υποχώρηση, έχουν προσφέρει νέες ιδέες για τους τρόπους που τα στρώματα του πάγου μπορούν να διασπαστούν.

Τον Μάρτιο του 2002, ένα τεράστιο κομμάτι πάγου ( κρηπίδωμα) που επέπλεε, γνωστό ως Larsen B διαλύθηκε και στη θέση του δημιουργήθηκαν χιλιάδες μικρότερα παγόβουνα. Χωρίς το Larsen B που εμπόδιζε τη μετακίνηση των φύλλων του πάγου, κομμάτια - στρώματα - του πάγου άρχισαν να κυλάνε γρηγορότερα προς τη θάλασσα και συγχρόνως να λεπταίνουν. Η ανακάλυψη αυτή αιφνιδίασε τους επιστήμονες όταν αποκαλύφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2004 και τώρα αυτοί που φτιάχνουν υπολογιστικά μοντέλα εργάζονται για να συμπεριλάβουν τέτοιους μηχανισμούς στις προβλέψεις τους.

Τα αρχεία του κλίματος, που προέρχονται από την ανάλυση των ιζημάτων, δείχνουν ότι δεν υπήρχαν κομμάτια πάγου από τη Χερσόνησο σε διάφορες θερμές προηγούμενες εποχές. Αλλά η διάσπαση αυτή έχει επιπτώσεις στον πάγο που είναι πιο κοντά στον Πόλο, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη καταγραμμένη εποχή, λέει ο Rapley.

Οι ενδείξεις ότι η αλλαγή του κλίματος μπορεί να επηρεάζει το στρώμα του Δυτικού Ανταρκτικό Πάγου προέρχονται από τρεις παγετώνες, συμπεριλαμβανομένου του Pine Island και του Thwaites. Τα στοιχεία μας αποκαλύπτουν ότι χάνουν περισσότερο πάγο - κυρίως μέσω της γέννησης των παγόβουνων - από αυτό που το αντικαθιστά μέσω των χιονοπτώσεων. Σύμφωνα με μια προκαταρκτική ανάλυση, η διαφορά μεταξύ της μάζας που χάνεται και της μάζας που αντικαθίσταται είναι περίπου 60%.

Οι επιστήμονες δήλωσαν πως αντί να αυξάνεται η μάζα τους, όπως αναμενόταν, λόγω της αύξησης της χιονόπτωσης στις πολικές περιοχές, η Δυτική Ανταρκτική χάνει κάθε χρόνο 250 κυβικά χιλιόμετρα πάγου, με έναν ρυθμό έξι φορές ταχύτερο απ’ ό,τι στο παρελθόν. Αυτό σημαίνει πως η Ανταρκτική συμβάλλει τουλάχιστον κατά 15% στη σημερινή αύξηση της στάθμης της θάλασσας, που φτάνει τα δύο χιλιοστά ετησίως.

Εάν η απώλεια της μάζας από τους παγετώνες οφείλεται στις φυσικές μεταβολές ή προκαλείται από τη θέρμανση των ωκεανών εξ αιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί. Οι επιστήμονες κάνουν τώρα περισσότερες μετρήσεις για να αξιολογήσουν τις αιτίες, αλλά η θέρμανση είναι ο πιθανός ένοχος, αναφέρει ο Rapley: "Το γεγονός ότι τρεις από παγετώνες επιταχύνονται ταυτόχρονα δείχνει ότι κάτι συμβαίνει." Μόνο η τήξη αυτών των τριών παγετώνων συμβάλλει κατ' εκτίμηση σε άνοδο κατά 0,24 χιλιοστών ετησίως στη στάθμη της θάλασσας.

Το κοστος του πολεμου.

Νέα έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Αμερικανικού Κογκρέσου αναφέρει ότι οι πόλεμοι στο Ιράκ και το Αφγανιστάν θα στοιχίσουν στις ΗΠΑ συνολικά 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2017. Επίσης στην έκθεση υπολογίζεται ότι μια ποιο γρήγορη απόσυρση των Αμερικανικών δυνάμεων θα κοστίσει περίπου 480 δισεκατομμύρια δολάρια λιγότερα απ’ ότι μια ποιο σταδιακή απόσυρση μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Ο πρόεδρος Μπους ζητά αυτή την εβδομάδα απ’ το Κογκρέσο να εγκρίνει άλλα 46 δισεκατομμύρια δολάρια για τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ανεβάζοντας το συνολικό κόστος στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια για το οικονομικό έτος 2008.

Την προηγούμενη εβδομάδα, στο ετήσιο συνέδριο της «αμερικανικής οικονομικής ένωσης» (ΑΕΑ), παρουσιάσαμε μία νέα εκτίμηση για το πιθανό κόστος του πολέμου στο Ιράκ.

Συμπεράναμε πως ο λογαριασμός είναι πολύ ψηλότερος από τις προηγούμενες εκτιμήσεις -μεταξύ 1 και 2 τρις δολαρίων, ανάλογα κυρίως με το πόσο ακόμα θα παραμείνουν τα στρατεύματά μας στο Ιράκ.

Για να δώσουμε μία τάξη μεγέθους, η ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών, ο «Τιτανικός» εισέπραξε 1.8 δις δολάρια σε ολόκληρο τον κόσμο, όσο δηλαδή στοιχίζει η παραμονή των αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράκ κάθε μισή εβδομάδα.

Όπως συνέβη με το παγόβουνο που βύθισε τον «Τιτανικό», το μεγάλο κομμάτι των εξόδων του πολέμου κρύβεται κάτω από την επιφάνεια.

Δεν υπολογίσαμε μόνο το κόστος των πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά και όσα θα κληθεί να πληρώσει το κράτος τα επόμενα χρόνια σε ασφαλίσεις ζωής, αναπηρικές συντάξεις και ιατρική παρακολούθηση των 16,300 Αμερικανών που έχουν ήδη τραυματιστεί βαριά.

Υπολογίσαμε επίσης το κόστος αντικατάστασης φθαρμένων οπλικών συστημάτων, που σε περιόδους πολέμου φθείρονται τρεις με πέντε φορές ταχύτερα απ' ότι σε καιρούς ειρήνης.

Επιπρόσθετα ο στρατός θα κληθεί να πληρώσει περισσότερα για να προσελκύσει -ή να κρατήσει στο στρατό- τους εθελοντές Αμερικανούς πολίτες.

Το κερασάκι στην τούρτα -καθώς πολεμάμε με δανεικά (κυρίως από το εξωτερικό)- αφορά το κόστος των αυξημένων επιτοκίων για την εξυπηρέτηση του διογκωμένου δημόσιου μας χρέους.

Η έρευνά μας -αντίθετα από τις κρατικές εκτιμήσεις- συμπεριλαμβάνει στο κόστος του πολέμου τις οικονομικές και κοινωνικές του επιπτώσεις.

Περιλαμβάνει π.χ. το πραγματικό οικονομικό κόστος των τραυματιών και των νεκρών.

Αν κάποιο άτομο σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, η οικογένειά του λαμβάνει αποζημίωση για τα διαφυγόντα κέρδη της.

Το κράτος υπολογίζει πως το κόστος κάθε θανάτου φτάνει κατά μέσο όρο τα 6 εκατομμύρια δολάρια.

Οι ένοπλες δυνάμεις όμως τον κοστολογούν πολύ λιγότερο, γύρω στα 500,000 δολάρια.

Ένα άλλο κόστος για την οικονομία προέρχεται από το γεγονός πως οι περισσότεροι στρατιώτες προέρχονται από την εθνοφυλακή και τους έφεδρους.

Οι στρατιώτες αυτοί εν γένει κερδίζουν στο στρατό λιγότερα από ότι θα κέρδιζαν σαν πολίτες.

Τέλος, υπάρχει το μακροοικονομικό κόστος του πολέμου, όπως η αύξηση των τιμών του πετρελαίου, στο βαθμό τουλάχιστο που οφείλεται στον πόλεμο στο Ιράκ.

Το συμπέρασμά μας είναι πως η οικονομία μας θα ήταν πολύ ισχυρότερη αν επενδύαμε αυτά τα χρήματα στη χώρα μας, αντί για το Ιράκ.

Ένα κόστος ύψους 2 τρις δολαρίων μας αναγκάζει να κάνουμε ορισμένες ερωτήσεις.

Πρώτον, οι αριθμοί είναι κατά πολύ υψηλότεροι από τους υπολογισμούς της κυβέρνησης, πριν τον πόλεμο.

Τότε ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου Λόρενς Λίντσεϊ (Lawrence Lindsey) απολύθηκε, διότι πρόβλεψε πως το κόστος του πολέμου θα έφτανε τα 200 δις δολάρια, που υπερέβαιναν κατά πολύ τα 60 δις που προέβλεπε επισήμως το γραφείο προϋπολογισμού της προεδρίας.

Πώς έγινε και το κόστος του πολέμου υποτιμήθηκε σε τέτοιο βαθμό;

Σε άλλες σημαντικές της πολιτικές, η κυβέρνηση αρέσκεται να δημοσιεύει εξαντλητικά λεπτομερείς εκθέσεις κόστους-οφέλους.

Ο πόλεμος στο Ιράκ είναι ένας επιλεγμένος πόλεμος, ένα είδος κυβερνητικής παρέμβασης κι όμως δεν υπάρχει σχεδόν καμία σοβαρή ανάλυση του κόστους από μία παρατεταμένη παραμονή των στρατευμάτων κατοχής.

Ήταν άραγε δυνατό να διεξαγάγουμε τον πόλεμο αυτόν με τρόπο που θα προστάτευε καλύτερα τους στρατευμένους μας και θα κόστιζε λιγότερα στη χώρα;

Φαίνεται πως μία έκθεση του πενταγώνου συμπεραίνει πως αν οι στρατιώτες μας διέθεταν καλύτερο εξοπλισμό, πολλοί θάνατοι και τραυματισμοί θα είχαν αποφευχθεί.

Η τσιγκουνιά σε τέτοια θέματα, την περίοδο της βιαστικής έναρξης των πολεμικών επιχειρήσεων, μοιάζει να οδηγεί μακροπρόθεσμα σε αύξηση του κόστους για τη χώρα (και -με τραγικό τρόπο- για όσους αναμείχθηκαν άμεσα σ' αυτόν).

Υπάρχει βέβαια πάντα το ερώτημα αν χρειαζόταν τελικά να ξοδέψουμε έστω κι ένα σεντς για αυτόν τον πόλεμο.

Αν θυμηθούμε τους μήνες που προηγήθηκαν του πολέμου: υπήρχαν λίγοι λόγοι να εισβάλουμε στο Ιράκ και πολλοί να τηρήσουμε στάση αναμονής.

Η πολιτική του Μπους (Bush) περί απειλής του Ιράκ, είχε αναγκάσει τη Βαγδάτη να ξαναδεχτεί την επιθεώρηση εκ μέρους του ΟΗΕ.
Οι επιθεωρητές έλεγαν πως χρειάζονται μερικούς μήνες ακόμα προκειμένου να ολοκληρώσουν το έργο τους.
Μερικοί από τους πιο στενούς μας συμμάχους, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, εκλιπαρούσαν τις ΗΠΑ να περιμένουν το πόρισμα των επιθεωρητών.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών έστελναν, όπως ξέρουμε πια σήμερα, αντιφατικές πληροφορίες.

Αλ Γκορ.

Το Νόμπελ Ειρήνης τούς απονέμεται "για τις προσπάθειές συλλογής και μετάδοσης γνώσεων σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές που προκαλούνται από τον άνθρωπο και για τη θεμελίωση των αναγκαίων μέτρων στον αγώνα κατά των αλλαγών αυτών", δήλωσε στο Οσλο ο πρόεδρος της νορβηγικής επιτροπής Ολε Ντάνμπολτ Μγιόες.

Η IPCC ιδρύθηκε το 1988 από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό και το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Σκοπός του πάνελ είναι η αξιολόγηση της επιστημονικής γνωστικής βάσης και των ερευνών που διεξάγονται για τη μελέτη των κλιματικών αλλαγών. Η IPCC αξιολογεί επίσης τις συνέπειες των κλιματικών μεταβολών που προέρχονται από ανθρώπινη δραστηριότητα, μελετώντας πιθανές πολιτικές και δράσεις για την αντιμετώπιση των ενδεχόμενων κινδύνων.

"Με τιμά βαθιά το γεγονός ότι έλαβα το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης", αναφέρει σε δήλωσή του ο Αλ Γκορ.

"Το βραβείο αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή έχω την τιμή να το μοιράζομαι με τη Διακυβερνητική Διάσκεψη για τις Κλιματικές Αλλαγές, το κορυφαίο στον κόσμο επιστημονικό σώμα που είναι αφιερωμένο στη βελτίωση των γνώσεών μας για την κλιματική κρίση, , μια ομάδα τα μέλη της οποίας έχουν εργαστεί ακούραστα και ανιδιοτελώς για πολλά χρόνια".

Ο Γκορ δήλωσε επίσης πως θα δωρίσει όλο το μερίδιό του από το έπαθλο.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Διακυβερνητικής Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές, ο ινδός επιστήμονας Ραζέντρα Πασάουρι, δήλωσε σήμερα ότι η τιμητική διάκριση προς τον Αλ Γκορ και το όργανο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές θα επιτρέψει να δημιουργηθεί η συνείδηση ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη χρήζει επείγουσας αντιμετώπισης.

"Ελπίζω ότι αυτό θα φέρει το θέμα στο προσκήνιο", δήλωσε από το Νέο Δελχί ο πρόεδρος της Διάσκεψης του ΟΗΕ. "Αισθάνομαι προνομιούχος που μοιραζόμαστε αυτό βραβείο με κάποιον τόσο διακεκριμένο όσο ο Αλ Γκορ", είπε.

Το βραβείο, ένα δίπλωμα , ένα χρυσό μετάλλιο και μια επιταγή 10 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών- θα τους απονεμηθεί στο Οσλο στις 10 Δεκεμβρίου.

Oleum.

Το ορυκτό πετρέλαιο, ή "αργό πετρέλαιο" όπως λέγεται, μπορεί να ποικίλλει στην εμφάνιση, τη σύνθεση, και την καθαρότητα. Χρησιμοποιείται συνήθως για την παραγωγή, μέσω της διύλισης, καυσίμων για μηχανές εσωτερικής καύσης και για το λόγο αυτό είναι μια σημαντική πηγή ενέργειας (στατιστικές παγκόσμιας ενέργειας ΔΟΕ - Διεθνής Οργανισμός Ενεργείας). Είναι επίσης η πρώτη ύλη για πολλά χημικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των διαλυτών, των λιπασμάτων, των φυτοφαρμάκων, καθώς και στα συνθετικά προϊόντα όπως των πλαστικών και των απορρυπαντικών μέχρι ακόμη και ορισμένων εκρηκτικών υλών. Τα προϊόντα αυτά που προέρχονται απ' το πετρέλαιο λέγονται πετροχημικά και ο κλάδος της χημείας που ασχολείται με την ανάπτυξή τους πετροχημεία.

Συνήθως ως πετρέλαιο εννοούμε τα υγρά αποθέματα που περιλαμβάνουν το αργό πετρέλαιο, αέρια (φυσικά αέρια) και στερεά (άσφαλτο ή πίσσα).

Είναι γενικά αποδεκτό ότι το πετρέλαιο δημιουργήθηκε με την αποσύνθεση θαλασσίων, κυρίως, ζώων και φυτών, που θάφτηκαν κάτω από διαδοχικές στιβάδες λάσπης, πριν από 400-500 εκατομμύρια χρόνια. Η αρχική προϋπόθεση για μια τέτοια γένεση πετρελαίου είναι μια ρηχή θάλασσα με νερά πλούσια σε ζώα και φυτά, από μικροσκοπικά μέχρι μεγάλα. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι ότι παθαίνοντας οι οργανισμοί, βουλιάζουν στο βυθό και θάβονται σε λάσπη. Το οξυγόνο στο βυθό πρέπει να είναι περιορισμένο ώστε η αποσύνθεση των οργανισμών να είναι αργή. Με το πέρασμα του χρόνου, λάσπη και πηλός, κάθονται πάνω σ’ αυτές τις αποθέσεις, δημιουργώντας τεράστιες πιέσεις. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, χημικές διεργασίες μετατρέπουν τους οργανισμούς σε πετρέλαιο και αέριο.

Το πετρέλαιο είναι υγρό ελαιώδες ή παχύρρευστο, με καστανό χρώμα, χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή, αδιάλυτο στο νερό και ελαφρότερο απ’ αυτό. Έχει πυκνότητα από 0,73gr/cm3 μέχρι 1,04gr/cm3 και η θερμαντική ικανότητά του φτάνει σε 10.400kcal/gr –11.000kcal/gr.Αποτελείται από υδρογονάνθρακες (ενώσεις άνθρακα και υδρογόνου που σε κανονικές θερμοκρασίες και πιέσεις μπορεί να είναι αέριες, υγρές ή στερεές, ανάλογα με την πολυπλοκότητα των μορίων τους) που βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε διάφορα βάθη, κάτω από το έδαφος ή τη θάλασσα.

Επειδή το πετρέλαιο βρίσκεται πάντα σε θερμοκρασία ανώτερη από το σημείο ζέσης μερικών συστατικών του είναι αδύνατος ο καθορισμός ενός σημείο ζέσης, κοινού για όλα τα συστατικά του αργού πετρελαίου. Για τον ίδιο λόγο είναι αδύνατο να μιλήσουμε και για σημείο πήξης, αφού τα διάφορα συστατικά του στερεοποιούνται σε διαφορετικές θερμοκρασίες.

Η αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου απαιτεί ειδικές γεωλογικές και γεωφυσικές μελέτες, οι οποίες εντοπίζουν περιοχές με μεγάλη πιθανότητα παρουσίας πετρελαιοφόρου κοιτάσματος. Η πιθανότητα βέβαια να βρεθεί πετρέλαιο μετά από γεώτρηση είναι 1 προς 10Η έρευνα για πετρέλαιο διενεργείται σε δύο φάσεις : η πρώτη αποτελείται από τις γεωλογικές και γεωφυσικές μελέτες και η δεύτερη περιλαμβάνει μία ή περισσότερες ερευνητικές γεωτρήσεις.

Το πετρέλαιο και τα αέρια μπορούν να συγκεντρωθούν σε κοιτάσματα αν υπάρχουν ορισμένες γεωλογικές συνθήκες.

1) Η παρουσία ενός βράχου που χρησιμεύει ως αποθήκη και έχει πόρους συνδεμένους μεταξύ τους ή ρωγμές και κενά.

2) Η παρουσία πάνω από τη βραχο-αποθήκη ενός σχηματισμού αδιάβροχου (που συχνά λέγεται καπέλο)

3) Η ύπαρξη ενός «κλεισίματος», δηλαδή ενός γεωλογικού σχηματισμού που εμποδίζει τη διαφυγή υγρών και αερίων.

Συνήθως τα αποθέματα βρίσκονται σε αντίκλινα ή σε σημεία όπου π.χ. εξαιτίας μιας καθίζησης υπάρχει ασυνέχεια στα πετρώματα.

Η έρευνα για την ανακάλυψη του πετρελαίου περιλαμβάνει : α) φωτογράφηση του χώρου, όπου φαίνονται καθαρά οι πιθανές τοποθεσίες για γεώτρηση, β) γεωλογική έρευνα, οπότε γίνεται χαρτογράφηση των πετρωμάτων και γ) γεωφυσική έρευνα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι η σεισμική, η σταθμική, η μαγνητική, η ηλεκτρική κ.α.

Η πιο γνωστή και η πιο χρησιμοποιούμενη μέθοδος είναι η σεισμική. Η σεισμική μελέτη ενός πεδίου γίνεται με μια σειρά μικρών εκρήξεων, κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Σεισμόμετρα καταγράφουν τα κύματα που φτάνουν σ’ αυτά με ανάκλαση, πάνω σε ορισμένα πετρώματα. Με βάση το χρόνο που έκαναν τα κύματα να διανύσουν τις αποστάσεις και τις διαφορετικές ταχύτητες με τις οποίες διαπερνούν στρώματα με διαφορετική πυκνότητα, γίνεται χαρτογράφηση του υπεδάφους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ερευνητές παρουσιάζουν οι περιθωριακές ημίκλειστες θάλασσες, όπως η Βόρεια Θάλασσα, ο Περσικός κόλπος, η Θάλασσα της Ιρλανδίας, ο Κόλπος του Χάντσον, ο Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου, ο Εύξεινος Πόντος, η Κασπία, η ερυθρά Θάλασσα, η Αδριατική και η Θάλασσα των Βαλεαρίδων. Όλες αυτές οι θάλασσες παρουσιάζουν κατάλληλες ιζηματοδομές για την παγίδευση του πετρελαίου και έχουν σχετικά μικρά βάθη. Η περιορισμένη τους τοπογραφία ευνοεί τη συγκέντρωση και διατήρηση του οργανικού υλικού των πετρελαίων και αναμένεται η παρουσία ευνοϊκών δομών αποθήκευσης. Τα περιβάλλοντα είναι επίσης ευνοϊκά για απόθεση εβαπορίτων και σε μερικές από αυτές έχουν ήδη χαρτογραφηθεί διαπυρικές δομές αλατιού και αργιλικών σχιστόλιθων, ενώ και άλλες περιθωριακές λεκάνες χαρακτηρίζονται από την συνέχιση των πτυχώσεων των γειτονικών χέρσων.

Το σκηνικό λοιπόν της έρευνας για πετρέλαιο μεταφέρεται στα υποθαλάσσια ηπειρωτικά περιθώρια και στις εσωτερικές θάλασσες που αναμένεται να δώσουν μεγάλο αριθμό νέων παραγωγικών πετρελαιοφόρων περιοχών τα επόμενα χρόνια.

Αυστηροτερα μετρα.

Την ανάγκη λήψης αυστηρότερων μέτρων από τις κυβερνήσεις και την εντατικοποίηση των μετρήσεων που σχετίζονται με την αραίωση του όζοντος, επισήμαναν 200 κορυφαίοι επιστήμονες, μεταξύ τους και τρεις νομπελίστες, που συμμετείχαν σε συνέδριο της Ακαδημίας Αθηνών.

Όπως τόνισαν, η ηλιακή ακτινοβολία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς δεν έχει αρχίσει ακόμα η επανασύσταση του όζοντος.

Ολοένα και πιο έντονες θα είναι οι κλιματικές αλλαγές στο μέλλον, συμπεραίνουν επιστήμονες από όλο τον κόσμο, που συμμετείχαν σε συνέδριο της Ακαδημίας Αθηνών.

Τα συμπεράσματα του συνεδρίου, θα ενταχθούν στη νέα συνθήκη που θα υπογραφεί από όλα τα κράτη για την προστασία του όζοντος.

Η 20η επέτειος από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, για την αποκατάσταση του στρώματος του όζοντος στην ατμόσφαιρα, βρίσκει την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα σε αδιέξοδο, καθώς πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η αραίωση του όζοντος συνδέεται με το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Οι χλωροφθοράνθρακες, ουσίες που αντικατέστησαν το βλαβερό, για το όζον, φρέον, ενοχοποιούνται πλέον για την επιδείνωση του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Η αλληλεξάρτηση των δυο σημαντικών περιβαλλοντικών προβλημάτων, αλλά και η σχετική αποτυχία των επιστημονικών μοντέλων να προβλέψουν πότε και πως θα μειωθεί η τρύπα του όζοντος και η επικίνδυνη υπεριώδης ακτινοβολία, υπαγορεύει την αναγκαιότητα να ενεργοποιηθεί το πρωτόκολλο του Κυότο, που αναφέρεται στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, δηλώνουν οι επιστήμονες.

Χώρες όπως οι ΗΠΑ που ευθύνονται ως επί το πλείστον για το πρόβλημα δεν έχουν ακόμη προσυπογράψει τη διεθνή αυτή συμφωνία του Κυότο.

Ειδικά για την Ελλάδα, τόνισαν ότι θα έχουμε μείωση των βροχοπτώσεων και συχνότερους καύσωνες.

Ζούμε μια περίοδο θεαματικών κλιματικών αλλαγών, επισήμανε ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Χρίστος Ζερεφός κατά την παρουσίαση στοιχείων για τη στοιβάδα του όζοντος.

Τόνισε ότι η ξηρασία στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη νοτιο-ανατολική Μεσόγειο, οφείλεται στη μεγάλη μεταβολή του ρεύματος του Βορείου Ατλαντικού που επηρεάζει τον καιρό στην Ευρώπη.

Ο κ. Ζερεφός υποστήριξε ότι οι πυρκαγιές θα επηρεάσουν την ποιότητα της ατμόσφαιρας πάνω από τις πόλεις που εκδηλώθηκαν .
Ανέφερε ότι φέτος το καλοκαίρι είχαμε λίγο πιο ισχυρή ακτινοβολία του ήλιου στην Ελλάδα, που οφείλεται στις κλιματικές αλλαγές αλλά και στην αραίωση του όζοντος.

Στις 23 Σεπτεμβρίου και για τρεις ημέρες θα γίνει στην Αθήνα ένα από τα μεγαλύτερα συνέδρια για το στρώμα του όζοντος. Θα λάβουν μέρος 250 επιστήμονες από 30 χώρες του πλανήτη και γίνεται για την συμπλήρωση 20 χρόνων από την υπογραφή του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ.

Το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ είναι το μοναδικό δεσμευτικό κείμενο που υποχρεώνει τις χώρες να λάβουν μέτρα για την προστασία της στοιβάδας του όζοντος.

Οι επιστημονες ανησυχουν για το κλιμα.

Ο ανώτατος σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης σε θέματα περιβάλλοντος, σερ Ντέιβιντ Κινγκ είπε στο BBC ότι η συνεχής άνοδος της θερμοκρασίας των επιφανειακών νερών των θαλασσών θα οδηγήσει σε αύξηση της έντασης των τυφώνων.

«Εάν σε 50 χρόνια από σήμερα η μέση θερμοκρασία αυξηθεί κατά ένα βαθμό Κελσίου, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα υπάρξει αύξηση στη συχνότητα και την ένταση αυτών των φαινομένων», τόνισε ο σερ Ντέιβιντ Κινγκ.

Αλλά, ο Βρετανός επιστήμονας, Τζούλιαν Χέμινγκ, του Κέντρου Πρόβλεψης Τροπικών Φαινομένων τόνισε ότι τυφώνες τύπου Κατρίνα και Ρίτα συνέβαιναν αρκετά συχνά και στο παρελθόν.

Συγκεκριμένα ο Τζούλιαν Χέμινγκ ανέφερε ότι ο πιο ισχυρός τυφώνας που έπληξε ποτέ τις ΗΠΑ ήταν αυτός στη Φλόριντα το 1935, ο οποίος ήταν μεγαλύτερης ισχύος από τον τυφώνα Ρίτα.

Ο Βρετανός μετεωρολόγος είπε ότι είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα και ότι πρέπει να διαφοροποιούμε τα μεμονωμένα γεγονότα, όπως η Κατρίνα και η Ρίτα, από την επιχειρηματολογία για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

«Το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν προκαλεί τους τυφώνες, οι οποίοι ούτως ή άλλως προϋπήρχαν. Τελεία και παύλα», κατέληξε.

Όπως γράφει η «Ιντιπέντεντ» από το ’90 μέχρι το 2004 έχει διπλασιαστεί ο αριθμός των τυφώνων κατηγορίας 4 και 5.

Ολοι οι επιστημονες ομως συμφωνουν οτι υπαρχουν παρα πολλα ερωτηματα που πρεπει να απαντηθουν.

Ερωτήματα όπως : Γιατί δημιουργούνται οι τυφώνες; Γιατί δημιουργούνται σε συγκεκριμένες περιοχές του πλανήτη; Γιατί πιο συχνά σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους του έτους; Μπορεί να προβλεφθούν; Γιατί μετακινούνται σε τόσο μεγάλες αποστάσεις; Πώς μετράμε την ισχύ/δύναμή τους; Ποια είναι η δομή ενός κυκλώνα; Τι είναι το "μάτι" του κυκλώνα; Τυφώνες, κυκλώνες, σίφουνες, κλπ. Σε τι διαφέρουν μεταξύ τους;

Οι τυφώνες, όπως η katrina που κατέστρεψε τη Ν. Ορλεάνη, συχνά απασχολούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η πρόσφατη καταστροφή μας δίνει την ευκαιρία στα εισαγωγικά μαθήματα για τις Φυσικές Επιστήμες και το ρόλο τους στη ζωή των ανθρώπων να μιλήσουμε στους μαθητές χρησιμοποιώντας παραδείγματα και εικόνες από τα εντυπωσιακά, αλλά συχνά καταστροφικά, αυτά φαινόμενα.

Ένας τυφώνας είναι ένας μεγάλος και ισχυρός τροπικός κυκλώνας, μια περιοχή χαμηλής πίεσης που περιστρέφεται αντίθετα προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Οι λιγότερο ισχυροί τροπικοί κυκλώνες καλούνται και τροπικές θύελλες. Ένας τυφώνας καλείται ως "τυφώνας" στον Ατλαντικό Ωκεανό και ως "κυκλώνας" στον Ινδικό Ωκεανό. Η απόσταση που μπορεί να καλύψει ένας τυφώνας από το κέντρο του (μάτι του τυφώνα) κυμαίνεται από 25 ως και 300 μίλια περίπου. Εξαιτίας της υψηλής έντασης των ανέμων, των βροχοπτώσεων και των παλιρροιακών κυμάτων το φαινόμενο του τυφώνα μπορεί να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές.

Με βάση την Ιαπωνική μετεωρολογική υπηρεσία, οι τυφώνες διακρίνονται στις παρακάτω κατηγορίες ανάλογα με την ένταση (ταχύτητα) των ανέμων:

Απλός τυφώνας = 17 ως 32 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή 63-117 χιλιόμετρα την ώρα)
Ισχυρός τυφώνας = 33 ως 44 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή 118-157 χιλιόμετρα την ώρα)
Πολύ ισχυρός τυφώνας = 44 ως 54 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή 157-194 χιλιόμετρα την ώρα)
Καταστροφικός τυφώνας περισσότερα από 54 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή περισσότερα από 194 χιλιόμετρα την ώρα)
Στην Ιαπωνία οι τυφώνες μπορεί να εμφανίζονται οποιοδήποτε μήνα με μεγαλύτερη συχνότητα την περίοδο μεταξύ Μάιο και Νοέμβριο και υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία της Ιαπωνικής μετεωρολογικής υπηρεσίας, 28 τυφώνες, είναι μια μέση ετήσια τιμή του αριθμού των τυφώνων που παρουσιάζονται κυρίως στις δυτικές ακτές της Ιαπωνίας. Οι ισχυρότεροι τυφώνες στην τελευταία εκατονταετία με τους περισσότερους θανάτους ανθρώπων στην Ιαπωνία ήταν:

τυφώνας Muroti στις 21 Σεπτεμβρίου 1934 με 3.034 θανάτους
τυφώνας Makurazaki στις 17 Σεπτεμβρίου 1945 με 3.756 θανάτους
τυφώνας Toyamaru στις 26 Σεπτεμβρίου 1954 με 1.761 θανάτους
τυφώνας Isewan (Vera) στις 26 Σεπτεμβρίου 1959 με 5.098 θανάτους
Στις ΗΠΑ οι τυφώνες έχουν ταξινομηθεί σε πέντε κατηγορίες (από 1 ως 5) ανάλογα με την ένταση των φαινομένων που τους συνοδεύουν.

Οι Τροπικοι Κυκλωνες.

Ο πρόεδρος της Βασιλικής Επιτροπής για τη Μόλυνση του Περιβάλλοντος, σερ Τζον Λότον, δήλωσε στην βρετανική εφημερίδα «Ιντιπέντεντ» ότι η αύξηση στην ένταση των τροπικών κυκλώνων είναι πολύ πιθανό να αποτελεί «πειστήριο» του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Ο Βρετανός επιστήμονας άσκησε, επίσης, κριτική στους αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης που αμφισβητούν την επικινδυνότητα του φαινομένου του θερμοκηπίου, λέγοντας ότι είναι «σαν να αρνείσαι ότι το κάπνισμα συνδέεται με τον καρκίνο των πνευμόνων».

Ο σερ Τζον Λότον πρόσθεσε ότι οι «νεοσυντηρητικοί αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπους βρίσκονται σε κατάσταση άρνησης όσον αφορά τις κλιματικές αλλαγές».

Αναφερόμενος στην άφιξη του τυφώνα Ρίτα ο σερ Τζον Λότον είπε: «Το μόνο καλό που μπορεί να προκύψει είναι εάν αυτός ο τυφώνας κάνει τους τρελούς του Λευκού Οίκου να συνειδητοποιήσουν ότι έχουμε πρόβλημα».

Εκτός από τον σερ Τζον Λότον, ο ανώτατος σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης σε θέματα περιβάλλοντος, σερ Ντέιβιντ Κινγκ είπε στο BBC ότι η συνεχής άνοδος της θερμοκρασίας των επιφανειακών νερών των θαλασσών θα οδηγήσει σε αύξηση της έντασης των τυφώνων.

«Εάν σε 50 χρόνια από σήμερα η μέση θερμοκρασία αυξηθεί κατά ένα βαθμό Κελσίου, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα υπάρξει αύξηση στη συχνότητα και την ένταση αυτών των φαινομένων», τόνισε ο σερ Ντέιβιντ Κινγκ.

Αλλά, ο Βρετανός επιστήμονας, Τζούλιαν Χέμινγκ, του Κέντρου Πρόβλεψης Τροπικών Φαινομένων τόνισε ότι τυφώνες τύπου Κατρίνα και Ρίτα συνέβαιναν αρκετά συχνά και στο παρελθόν.

Συγκεκριμένα ο Τζούλιαν Χέμινγκ ανέφερε ότι ο πιο ισχυρός τυφώνας που έπληξε ποτέ τις ΗΠΑ ήταν αυτός στη Φλόριντα το 1935, ο οποίος ήταν μεγαλύτερης ισχύος από τον τυφώνα Ρίτα.

Ο Βρετανός μετεωρολόγος είπε ότι είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα και ότι πρέπει να διαφοροποιούμε τα μεμονωμένα γεγονότα, όπως η Κατρίνα και η Ρίτα, από την επιχειρηματολογία για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

«Το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν προκαλεί τους τυφώνες, οι οποίοι ούτως ή άλλως προϋπήρχαν. Τελεία και παύλα», κατέληξε.

Όπως γράφει η «Ιντιπέντεντ» από το ’90 μέχρι το 2004 έχει διπλασιαστεί ο αριθμός των τυφώνων κατηγορίας 4 και 5.

Το λιώσιμο των αρκτικών πάγων.

Το λιώσιμο των αρκτικών πάγων τις επόμενες δεκαετίες εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών είναι πιθανόν να οδηγήσει στην εξαφάνιση των δύο τρίτων των πολικών άρκτων στον κόσμο μέχρι το 2050, σύμφωνα με μελέτες που δόθηκαν το Σάββατο στη δημοσιότητα από την αμερικανική κυβέρνηση.

Οι πολικές άρκτοι, για τις οποίες οι ομοσπονδιακές αρχές των ΗΠΑ προτείνουν να περιληφθούν στη λίστα των ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, έχουν ανάγκη τους πάγους ως βάση για το κυνήγι της φώκιας, της κύριας πηγής της διατροφής τους.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αμερικανικής γεωλογικής υπηρεσίας, του Geological Syrvey, οι αρκτικοί πάγοι που αποτελούν το φυσικό περιβάλλον της πολικής άρκτου, θα μειωθούν κατά 42% τις προσεχείς δεκαετίες.

Το καλοκαίρι είναι η κρίσιμη περίοδος κυνηγιού και αναπαραγωγής των μεγάλων αυτών θηλαστικών. Υπολογίζεται ότι σήμερα οι πολικές άρκτοι φτάνουν τις 20.000 με 25.000.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι εκτιμήσεις τους είναι μετριοπαθείς, διότι τα καλύτερα πρότυτα πληροφορικής που εφαρμόζονται, πιθανώς υποτιμούν τον ρυθμό τήξης των αρκτικών πάγων.

Τον Δεκέμβριο 2006, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αλιείας και Αγριας Ζωής είχε προτείνει να περιληφθούν οι πολικές άρκτοι στη λίστα των απειλούμενων ζώων στο πλαίσιο της νομοθεσίας για την προστασία των ειδών.

Vlasic Blanka.

Βλάσικ Μπλάνκα (Κροατία)

75
1.93
08 11 1983
Split (CRO)


Χρυσό η Βλάζιτς στο ύψος

Στο ύψος γυναικών η Μπλάνκα Βλάζιτς κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Η 24χρονη άλτρια από την Κροατία ξεπέρασε τα 2,05μ. και «φλέρταρε»
με την κατάρριψη του παγκοσμίου ρεκόρ.Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε η Αντονιέτα Ντε Μαρτίνο από την Ιταλία με 2,03μ., επίδοση που αποτελεί εθνικό ρεκόρ, ενώ μέχρι το ίδιο ύψος έφτασε και η Ρωσίδα Άννα Τσιτσέροβα (ατομικό ρεκόρ).


η πρωταθλήτρια Κροατίας, Μπλάνκα Βλάσιτς, με 2.06 αναδείχτηκε πρώτη στο ύψος, πετυχαίνοντας την καλύτερη φετινή επίδοση στον κόσμο και τρίτη καλύτερη στην ιστορία του αθλήματος, ενώ απέτυχε τρείς φορές στην κατάρριψη του παγκοσμίου ρεκόρ αδυνατώντας να υπερβεί τα 2.10 μ

Η Βλάσικ Μπλάνκα λίγο μετά την επίδοσή της στο ύψος (2.06μ) δήλωσε: «Ηρθα χαλαρά στους αγώνες για να τους απολαύσω. Μου βγήκαν τα άλματα και έκανα αυτό το ρεκόρ. Σίγουρα θα κάνω το παγκόσμιο ρεκόρ στους επόμενους αγώνες. Είμαι ευχαριστημένη από την επίδοσή μου».

Η εξελιξη της στο αγωνισμα:

2006 2.03 Somosko 01 07 2006

2005 1.95 Zagreb 30 07 2005

2004 2.03 Ljubljana 10 08 2004

2003 2.01 Zurich 15 08 2003

2002 1.96 Kingston, JAM 20 07 2002

2001 1.95 Zagreb 08 07 2001

2000 1.93 Zagreb 30 07 2000

1999 1.80 Pula 30 05 1999

1998 1.67 1998

1997 1.61 1997


Blanka Vlasic (born November 8, 1983 in Split) is a Croatian high jumper and current world champion. A double world junior champion, she won the high jump bronze medal at the 2004 IAAF World Indoor Championships. Her personal best jump at 2.07 m is also a national record and was set on August 07, 2007. Only two women (one indoor and one outdoor) have jumped higher than this. She became a world champion in 2007 World Championships in Athletics with a jump of 2.05 m.

She competed at the 2000 and 2004 Olympics without much success, although she was aged just sixteen and twenty at the respective times.

She finished 4th in the high jump final at the 2006 European Athletics Championships in Gothenburg earning the distinction of becoming the first athlete not to win a medal with a jump higher than 2m (she cleared 2.01, but she needed more attempts than Bronze Medalist, Kajsa Bergqvist).

Blanka Vlasic is coached by her father Josko, a former decathlete.

Vlasic is currently the world's top-ranked high jumper, as well as being seventh in the overall rankings

11th IAAF World Championships in Athletics 1 2.05 Osaka 02 09 2007

29th European Indoor Championships 5 1.92 Birmingham 2007

4th IAAF World Athletics Final 6 1.90 Stuttgart 09 09 2006

19th European Athletics Championships 4 2.01 Goteborg 11 08 2006

European Cup Second League Group A 1 1.97 Banska Bystrika 18 06 2006

11th IAAF World Indoor Championships 2 2.00 Moskva(Olimpiyskiy Stadion) 12 03 2006

10th IAAF World Championships in Athletics 10 1.88 Helsinki 06 08 2005

28th Olympic Games 11 1.89 Athina 28 08 2004

10th IAAF World Indoor Championships 3 1.97 Budapest 07 03 2004

1st IAAF World Athletics Final 4 1.96 Monaco 13 09 2003

9th IAAF World Championships in Athletics 7 1.95 Paris Saint-Denis 31 08 2003

9th IAAF World Indoor Championships 4 1.96 Birmingham 16 03 2003

18th European Championships in Athletics 5 1.89 Munchen 2002

IAAF/Coca Cola World Junior Championships 1 1.96 Kingston, JAM 20 07 2002

27th European Indoor Championships 10 1.92 Wien 01 03 2002

8th IAAF World Championships 6 1.94 Edmonton 12 08 2001

IAAF/Coca Cola World Junior Championships 1 1.91 Santiago de Chile 20 10 2000

27th Olympic Games 8 1.92 Sydney 28 09 2000

1st IAAF World Youth Championships 8 1.75 Bydgoszcz 17 07 1999

Το κλιμα επηρεαζει τα μνημεια.

Ο Παρθενώνας, το Κολοσσαίο της Ρώμης, ο Πύργος του Αϊφελ και άλλα ιστορικά μνημεία της Ευρώπης, που έχουν επιζήσει πολέμων, κινδυνεύουν να υποστούν καταστροφές από την κλιματική αλλαγή, ακόμα και να αλλάξουν... χρώμα, προειδοποιούν Ιταλοί επιστήμονες.

Σύμφωνα με έρευνα, που διενήργησε το Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Ιταλίας, οι σφοδρές βροχοπτώσεις και τα αυξημένα επίπεδα υγρασίας απειλούν την πολιτιστική κληρονομά της «γηραιάς ηπείρου».

Στη Νότια και στην Κεντρική Ευρώπη, οι υψηλές θερμοκρασίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ρωγμές στα ιστορικά μνημεία, ακόμα και κατάρρευση ορισμένων τμημάτων τους.

Οπως αναφέρουν οι κυριακάτικοι «Τάιμς», στην έρευνα, όπου συμμετείχαν ειδικοί για το κλίμα, χημικοί, γεωλόγοι και βοτανολόγοι, γίνονται προβλέψεις για το πώς η υπερθέρμανση του πλανήτη θα επηρεάσει την πέτρα, το μάρμαρο, το ξύλο και άλλα υλικά, από τα οποία έχουν κατασκευαστεί τα αρχαία κτίρια.

Οι συντάκτες της έκθεσης χαρτογράφησαν έναν άτλαντα, που απεικονίζει τον βαθμό «ευαισθησίας» διάφορων περιοχών της «γηραιάς ηπείρου» στην κλιματική αλλαγή, έως το τέλος του αιώνα.

Στη Νότια Ευρώπη, οι απότομες αλλαγές στη θερμοκρασία αναμένεται να επηρεάσουν κτίρια που είναι φτιαγμένα από μάρμαρα και ασβεστόλιθους, όπως το Κολοσσαίο της Ρώμης και τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, καθώς, με τη διαστολή και τη συστολή των πετρών, θα προκληθούν ρωγμές.

Από την κλιματική αλλαγή απειλούνται και νεότερα κτίρια, όπως ο Πύργος του Αϊφελ, που ολοκληρώθηκε το 1889. Η αφόρητη ζέστη, σε συνδυασμό με τη ρύπανση μπορεί να προκαλέσουν διάβρωση των μετάλλων.

Ενα ημερολογιο λιγοτερο.

Είναι πολύ ρηχό να εκλάβεις το ημερολόγιο σαν ένα δοχείο των κρυφών, ιδιωτικών σκέψεων κάποιου- όπως ενός έμπιστου που είναι κουφός, μουγκός και αγράμματος. Στο ημερολόγιο που κρατάω όχι μόνο εκφράζω τον εαυτό μου πιο ελεύθερα από όσο θα εκφραζόμουν στον οιονδήποτε, αλλά δημιουργώ τον εαυτό μου. Το ημερολόγιο είναι ένα όχημα για την αίσθηση της ατομικότητας. Με αντιπροσωπεύει ως συγκινησιακά και πνευματικά ανεξάρτητη. Οπότε όχι μόνο καταγράφει την πραγματική, καθημερινή μου ζωή αλλά μάλλον- σε πολλές περιπτώσεις- προσφέρει εναλλακτικές λύσεις.
Συχνά υπάρχουν συγκρούσεις ανάμεσα στο νόημα των πράξεών μας προς ένα πρόσωπο και του τι λέμε ότι νιώθουμε γι΄ αυτό το πρόσωπο στο ημερολόγιο. Αλλά αυτό δε σημαίνει πως ό,τι κάνουμε είναι ρηχό και ότι μόνο το τι ομολογούμε στον εαυτό μας έχει βάθος. Οι εξομολογήσεις, εννοώ οι σοβαρές βεβαίως, θα μπορούσαν να είναι πιο ρηχές από τις πράξεις. Αναλογίζομαι τώρα τι διάβασα σήμερα στο ημερολόγιο της Χ. για μένα- αυτός ο κοφτός, άδικος, άχαρος υπολογισμός μου που καταλήγει με το να μου λέει ότι στ΄ αλήθεια δεν της αρέσω αλλά ότι το πάθος μου γι΄ αυτήν είναι δεκτό και ευκαιριακό. Ένας θεός μονάχα ξέρει πόσο πονάει αυτό και νιώθω αγανακτισμένη και ταπεινωμένη. Σπάνια ξέρουμε τι νομίζουν οι άλλοι για μας (ή, μάλλον, τι νομίζουν ότι νομίζουν για μας)... Νιώθω ένοχη για το ότι διάβασα κάτι που δεν προοριζόταν για τα δικά μου μάτια; Όχι. Μία από τις κύριες λειτουργίες ενός ημερολογίου ή ενός ζουρνάλ είναι αυτό ακριβώς, να διαβαστεί κρυφά από άλλους, από κόσμο (γονείς + εραστές) για τους οποίους κάποιος είναι σκληρά έντιμος μόνο στο ημερολόγιο. Θα το διαβάσει ποτέ αυτό η Χ.;

Αναγκαστική προσγείωση.

Αναγκαστική προσγείωση στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ορλάντο
επιχειρεί αεροσκάφος Τσέσνα 310, ωστόσο συντρίβεται πάνω σε δύο σπίτια,
με αποτέλεσμα να τραυμτιστούν σοβαρά 3 άνθρωποι στο ένα σπίτι
και ένα τέταρτο άτομο, ένα τετράχρονο κορίτσι, να αγνοείται.
Πέντε άτομα βρίσκουν το θάνατο, ανάμεσά τους και ο πιλότος.

Η γενοκτονία στη Ρουάντα.

Νέα , αποταξινομημένα κυβερνητικά έγγραφα αποκαλύπτουν
ότι ο πρώην Πρόεδρος, Φρανσουά Μιτεράν
εν γνώσει του υποστήριξε τη γενοκτονία στη Ρουάντα,
καθώς πίστευε ότι θα περιόριζε την αγγλοσαξονική επιρροή.
(The Independent)

Τα νησιά Κουρασάο.

Τα νησιά Κουρασάο (Curaçao) και Σιντ Μάρτεν (Sint Maarten)
γίνονται αυτόνομα συνδεδεμένα κράτη εντός του Ολλανδικού Βασιλείου
ενώ τα Μπονέρ (Bonaire), Σάμπα (Saba) και Άγιος Ευστάθιος (Sint Eustatius)
γίνονται ολλανδικοί δήμοι.
Οι Ολλανδικές Αντίλλες αναμένεται να διαλυθούν στις 15 Δεκεμβρίου 2008.